นเย่ฮวาก็ใช้มือเอื้อมลงไปด้านล่างเพื่อที่จะหยิบหิน ทว่าตอนที่มือเย่ฮวาเพิ่งจะสัมผัสเข้ากับฝาโลงจู่ๆ เสียงร้องของอีกาดำก็ดังขึ้นก่อนที่จะแปรเปลี่ยนกลายเป็นความมืดที่เงียบสงบเย่ฮวามองไปรอบๆ ก็พบว่าไม่มีมอนสเตอร์อยู่อีกต่อไป เขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนที่เย่ฮวาหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ในโลง เย่ฮวาก็แทบจะเกือบลืมหายใจไปในทันที!เพราะดวงตาของหญิงสาวคนนั้นกำลังมองถลึงมาที่เย่ฮวาพร้อมกับรอยยิ้มที่เยือกเย็นซึ่งปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ!“เพล้ง!”เสียงดังขึ้นพร้อมกับโลงแก้วที่ถูกพลังงานที่แข็งแกร่งภายในโลงระเบิดจนแตก! เศษแก้วนับไม่ถ้วนกระจายลอยอยู่กลางอากาศในทันทีแสงสว่างระยับระยับปรากฏขึ้นรอบๆ พร้อมกับร่างของหญิงสาวที่สวมใส่ชุดคลุมสีฟ้ากำลังลอยอยู่กลางอากาศ มือของเธอถือคทาสีแดงที่มีอักษรรูนลึกลับ ดวงตาที่มองมาทั้งเหงาและเต็มไปด้วยสายตาดูถูกดูแคลน เธอชี้มาที่เย่ฮวาขณะที่พลังงานบางอย่างได้พุ่งเข้าใส่เขาอย่างรุนแรง!แม้ว่าพลังงานนั้นจะไม่มีรูปร่างแต่ก็สามารถประเมินความรุนแรงได้จากเศษกระจกที่กระจายจนกลายเป็นผุยผงเย่ฮวาที่ลอยอยู่กลางอากาศไม่มีโอกาสที่จะหลบการโจมตีของเธอเลย แถมโอกาสที่จะโต้ตอบก็ยังไม่มีด้วยซ้าพลังงานที่รุนแรงนั้นชนเข้าใส่กลางอกของเขา ความรุนแรงของมันเทียบเท่ากับก้อนหินขนาดพันกิโลที่พุ่งเข้าใส่จนทำให้รู้สึกสะเทือนเข้าถึงกระดูก“-1096”พลังที่รุนแรงชนเข้าใส่เย่ฮวาจนร่างของเขากระเด็นลอ
