ันก่อนเถอะ”เย่ฮวาสูดหายใจเข้าจนลึก ทันใดนั้นเย่ฮวาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงถาม “ทำไมพี่หน่ายยังไม่เข้ามาอีกล่ะ?”ทันใดนั้นเสียงพี่หน่ายก็ดังขึ้น “แง้! ฉันเข้าไปไม่ได้!”เยว่เอ๋อร์ชะเง้อหน้าออกไปมองและยิ้มออกมา“สมน้าหน้า! อยากใหญ่กว่าฉันดีนัก!”พี่หน่ายโบกมือไปมา “โทษฉันเลย ฉันผิดเองที่เกิดมานมใหญ่~”……เย่ฮวาและมู่จื่อหานใช้แรงดึงพี่หน่ายเข้ามา เธอเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด อันที่จริงก็สงสารเธอเหมือนกันนะแต่ประเด็นหลักคือเธอเข้ามาไม่ได้ ถ้าไม่ให้เย่ฮวาทำแบบนี้แล้วจะให้เย่ฮวาทำยังไง?หลังจากพี่หน่ายเข้ามาได้แล้ว พวกเขาก็ใช้ไอเท็มของตัวเองเพื่อให้แสงสว่างภายในนี้จนทำให้พื้นที่ว่างเกิดแสงขึ้นในเวลานี้เองก็พบกับรูปทรงภูเขาปรากฏขึ้น ซึ่งมีสุสานแก้วที่แวววาวถูกโซ่ล็อคอยู่ด้านหน้า แถมด้านล่างของโลงศพก็ยังมีโซ่หลายเส้นห้อยลงมาด้วยมองจากด้านล่างก็พบว่าในสุสานแก้วนั้นมีคนที่สวมใส่ชุดคลุมนอนอยู่ ถึงแม้จะมองไม่ชัดแต่ก็พอจะเห็นได้ว่านี่เป็นร่างของผู้หญิงอย่างแน่นอนเย่ฮวาหรี่ตามองก็พบว่ารอบๆ โซ่เหล่านั้นมีอีกำดำกำลังเฝ้าอยู่ “ท่าจะไม่สนุกแล้วสิ~”
