จวไม่เคยยอมแพ้แม้ว่าจะถูกวิหารสังหารไล่ฆ่าอีกอย่างราคาค่าหัวก็อยู่ที่ 200 เหรียญทองต่อครั้งด้วยและแน่นอนว่าทุกคนต่างก็เห็นนายเป็นแหล่งทำเงินชั้นดีเลย”เย่ฮวายักไหล่ “ก่อนหน้านี้ฉันเป็นผู้เล่นเดี่ยว พึ่งพาใครไม่ได้ ทุกคนก็เลยเห็นฉันเป็นเนื้ออวบอ้วน และเป็นเพราะต้องการเงินพวกเขาจึงต้องพลิกแผ่นดินเพื่อหาฉันแต่ตอนนี้ดีหน่อยที่ฉันได้กลายเป็นผู้อาวุโสของหานเยว่เหมิงแล้ว คิดอยากจะฆ่าฉันงั้นเหรอ? เหอะๆ ต่อให้ไม่มีภูเขาให้พึ่งพาแต่คนพวกนั้นจะกลายเป็นปรปักษ์กับหานเยว่เหมิงทันที เห็นไหมล่ะว่าตอนนี้แม้แต่ชื่อไอดีของฉันฉันยังไม่ซ่อนไว้เลย”พี่หน่ายยิ้ม “แน่นอนสิ การไม่ซ่อนไอดีแบบนี้ถ้ามีสาวๆ ในเมืองมาเห็นนายก็คงจะกรี๊ดกร๊าดกันน่าดู คงอยากจะได้โมเม้นท์แบบนี้สินะ?”เย่ฮวากระตุกมุมปาก “เลิกยุยงฉันซะทีเถอะ ถ้าระดับผู้อาวุโสของหานเยว่เหมิงยังไม่กล้าที่จะเผยไอดีของตัวเองเพราะกลัววิหารสังหารฆ่าจนหัวหด มันก็คงจะกระทบกับชื่อเสียงของหานเยว่เหมิงน่าดู แล้วอีกคนล่ะ?”“นายว่าผู้อาวุโสเย่นี่ทึ่มป่ะ?” เสียงจากด้านหลังดังขึ้น“เงียบไปเลยเอ้อวาย เดี๋ยวถ้าอีกฝ่ายได้ยินเกือกได้ฟาดกระบาลนายแน่”“ไม่กลัวโว้ย! ผู้อาวุโสขี้เล่นจะตาย ไม่เป็นไรหรอก ไม่งั้นฉัน…..”ผู้เล่นที่อยู่รอบๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกโชน เย่ฮวาเหล่ตามองเอ้อวายและยิ้มออกมา “เขาก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นแหละ อย่าจริงจังขนาดนั้นเลย~”อาวุธของทุกคนถูกลดระด
