ดีกว่า ถ้านายชนะฉันได้ พวกเราจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้านายแพ้ก็คงต้องขอโทษด้วย……”เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน ฝานหัวเม่ยซิงเป็นนักธนูที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองชิงสุ่ย ไอเท็มบนตัวก็สูงกว่า ไหนจะเลเวลและความสามารถในการต่อสู้ของเขาที่ล้าหน้าไปกว่าเย่ฮวาอีก ถ้าจะให้เย่ฮวาสู้กับเขาแบบตัวต่อตัวก็มีโอกาสสูงมากที่เย่ฮวาจะพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้ในเวลานั้นเองเยว่เอ๋อร์ก็ส่งข้อความผ่านแชทกลุ่ม“จะกลัวไปทำไม! ตอนนี้นายเองก็พยายามไปไม่น้อย ทำให้หมอนั่นกลายเป็นหนูตัวเล็กซะ! จัดการส่งหมอนั่นกลับเมืองไปให้ได้!”เมิ่งเสี่ยวฉินอินไม่ได้พูดอะไร ครั้งก่อนตอนที่เก็บเลเวลกับเธอ เธอเองก็รู้ระดับของเย่ฮวาดี ตอนนั้นความสามารถของเย่ฮวาถือว่าเป็นมือใหม่ที่ไม่เลวเลย ดังนั้นเมื่อเห็นสีหน้าเช่นนี้ ก็รู้ทันทีว่าเธอคงคิดว่าเย่ฮวาไม่สามารถที่จะสู้กับฝานหัวเม่ยซิงได้มู่จื่อหาน “ไม่เป็นไรหรอกเย่ฮว่า เรื่องนี้อยู่ที่นายแล้วล่ะว่าจะคว้ามันไว้รึเปล่า”“อื้ม”เย่ฮวาหันไปหาฝานหัวเม่ยซิง “ก็ได้! จะสู้กันแบบถึงตายเลยหรือแค่แพ้ชนะก็พอ?”ฝานหัวเม่ยซิงหัวเราะหึหึ “ฉันไม่ได้เป็นศัตรูกับนายไม่จำเป็นที่จะต้องสู้กันถึงชีวิต เอาแค่สู้กันแบบธรรมดาก็พอ”เย่ฮวารับคำท้าการต่อสู้ของฝานหัวเม่ยซิงและกดตกลงทันที ทันใดนั้นด้านบนศีรษะของพวกเย่ฮวาก็ปรากฏเป็นธงรบสีแดงขึ้น พร้อมกับค่าสถานะในการต่อสู้ของเย่ฮวาที่จะไม่มีการถูกลงโทษพี่หน่ายที่อยู่ข้างเย่ฮวาพู
