ันไดไป ระหว่างที่เดินก็บนไปพลางว่า “เป็นผู้หญิงแต่ยังจะดื่มของมึนเมาอีก…..”มู่จื่อหานมองร่างของป้ายามที่หายไปก็หันมาแลบลิ้นให้เย่ฮวา “โอเค นายกลับไปได้แล้วล่ะ ขอบใจมากนะ”เย่ฮวาโบกมือ “ไม่เป็นไร ขึ้นห้องเถอะ ฉันเองก็จะกลับแล้ว ให้กวาจื่อกับซิงเหอรอที่นู้นไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง”“อื้ม ระวังตัวด้วยนะ”“อื้อ ไปนะ”“บ๊ายบาย”……ตอนที่กลับมาถึงที่ห้องอาหารก็พบว่ามีผู้ชายหัวรังนกกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายอีกคน นิ้วของเขาหมุนวนไปมาตรงหน้าอกของชายคนนั้นพร้อมกับพูด “เมื่อกี้นายขโมยจูบแรกของฉันไปแล้ว นายต้องรับผิดชอบน้า”ชายอีกคนลูบผมรังนกของ ‘สาวงาม’ ในอ้อมกอดแล้วพูด “ฉันไม่ใช่คนเจ้าชู้ซะหน่อย ในเมื่อทำเรื่องแบบนี้ก็ต้องรับผิดชอบสิ”……ตอนที่กลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาห้าทุ่มกว่าแล้วหลังจากที่ซิงเหอดื่มจนเมาแอ๋เขาก็ได้ถูกวิญญาณเกย์เข้าสิงทันที แถมยังทำท่ากระหนุงกระหนิงกับกวาจื่ออีก โชคดีที่เย่ฮวาไปทันเวลาไม่งั้นสองคนนี้คงจะไปไกลกว่านี้แน่ๆ……ตอนที่กลับมาถึงบ้านเย่ฮวาก็ไม่มีกระจิตกระใจจะเล่นเกมต่อแล้ว หลังจากพากวาจื่อไปส่งในห้องเย่ฮวาก็มาล้างหน้าแปรงฟันแล้วเข้านอนทันทีเช้าวันรุ่งขึ้นตอนที่เย่ฮวาตื่นขึ้นมาก็พบว่ากวาจื่อยังนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่ม เย่ฮวาเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้เรียกแต่ลงไปหาข้าวเช้ากินทันที หลังจากนั้นก็ซื้อข้าวมาให้กวาจื่ออีกกล่อง รอให้เขาตื่นขึ้นมาค่อยอุ่นกินเองก็แล้วกันหลังจากนั้นเย่ฮวาก
