อบตัวต่างก็ลดลงไปเรื่อยๆ“ฉั่วะ! ฉั่วะ! ฉั่วะ!”รอยแตกของกำแพงน้าแข็งมากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดตอนที่หินก้อนใหญ่กระแทกเข้าใส่กำแพงน้าแข็งในตอนท้าย กำแพงน้าแข็งก็ทลายลงจนกลายเป็นเศษน้าแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนมู่จื่อหานรีบถอยออกไปด้านหลังพร้อมกับเลือดสดๆ ที่ไหลออกมาจากมุมปากของเธอ โม่ซางสั่งให้เหล่าอัศวินไปประจำตำแหน่งแนวหน้าพร้อมกับเย่ฮวาที่ดึงมู่จื่อหานไปอยู่ด้านหลังของโม่ซางทันทีตอนที่มู่จื่อหานถูกกระแทกจนกระเด็นถอยออกมาก็มีหินหลายก้อนที่อัดเข้าใส่เธอ เป็นเพราะเย่ฮวาอยู่ใกล้กับเธอที่สุด เขาจึงสามารถดึงเธอออกมาจากตรงจุดนั้นได้ทันท่วงทีโม่ซางยกโล่ขึ้นมาขณะที่ก้อนหินก็ปะทะเข้ามาใส่บนโล่ของเขา ส่วนเจ๊หน่ายและนักบวชคนอื่นๆ ต่างก็ทำการฮีลเลือดโดยไม่หยุดมือ ผู้เล่นอัศวินแถวหน้าที่ถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องจนทำให้หลายคนกลายเป็นวิญญาณสีขาวลอยกลับไปที่เมืองเช่นกันหลังจากผ่านไปได้สิบกว่าวินาที สกิลนั้นก็สิ้นสุดลงตอนนี้เหลือผู้เล่นอีกไม่กี่พันคนแล้ว แต่ละกลุ่มต่างเกิดความเสียหายเป็นจำนวนมาก! ส่วนผู้เล่นของหานเยว่เหมิงเหลือไม่ถึง 100 คนแล้ว ซึ่งในเวลานี้บอสตัวนี้ทำให้พวกเขาต้องเจอกับสภาพสะบักสะบอมที่สุดเท่าที่เคยเจอมาก็ว่าได้!“กวาจื่อ!” เย่ฮวา เรียกเบาๆ กวาจื่อวิ่งมาข้างๆ พร้อมกับยิ้ม “ฉันจัดการเอง!”หลังจากนั้นเขาก็นำนักฆ่าอีก 10 คนวิ่งไปใกล้ยักษ์ภูผาหินทันทีในเวลานี้เลือดของมันเหลืออีกเพียงแค่ 3% เท่านั้นห