เช้าวันรุ่งขึ้นเย่ฮวาก็ได้ทำการหลอมโอสถจนกระทั่งสมุนไพรหมด ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเช้าวันนี้ เขาสามารถหลอมโอสถหยกเลือดได้ทั้งหมดจำนวน 13 ชุดตอนที่กลับมายังเมืองชิงสุ่ยเขาก็หันไปดูรอบๆ วันนี้กวาจื่อยังคงพาคนอื่นๆ ไปเก็บเลเวลเหมือนเช่นเคย ส่วนเย่ฮวาก็แยกไปฝึกฝนรูปแบบการต่อสู้ของตัวเองหลังจากที่ฝึกมาได้สักพัก อันที่จริงเขาก็พอสัมผัสได้ว่าตัวเองพัฒนาขึ้นจากเดิมไม่น้อยแล้ว โดยที่เขาไม่ได้โหมฝึกอย่างบ้าคลั่ง เพราะไม่มีอะไรดีไปกว่าการฝึกฝนแบบค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปที่จริงเขาคิดไว้ว่าจะไปเก็บเลเวลกับกวาจื่อและคนอื่นๆ แต่ตอนที่เขากำลังซ่อมอาวุธอยู่ก็ดันเห็นซองเหน็บเอวสีชมพูเลยทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงจิ้งหย่าขึ้นมาNPC สาวน้อยน่ารักคนนั้นไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง เย่ฮวาก็เลยอยากจะแวะไปเยี่ยมเธอสักหน่อยเพราะสำนักอู่หลิงก็ไม่ได้ห่างจากที่นี่เท่าไหร่นักหลังจากเขาเก็บของเรียบร้อยแล้ว ก็รีบวิ่งไปที่สำนักอู่หลิงทันที ซึ่งสำนักแห่งนี้อยู่บนเขาใหญ่ที่อยู่ด้านหลังเมืองชิงสุ่ย บนแผนที่ปรากฏให้เห็นว่าที่แห่งนั้นไม่มีมอนสเตอร์ จึงทำให้เย่ฮวาไม่ลังเลที่จะเดินทางไปที่นั่นทันทีหลังจากเดินมาถึงสำนักอู่หลิงแล้วก็พบกับกำแพงสูงที่โอบล้อมพื้นที่ราบขนาดกว้างไว้ หลังจากนั้นก็พบกับอาคารสูงสไตล์ยุโรปที่มีการสร้างด้วยรูปแบบที่สูงจนเฉียดฟ้าเขาเดินลัดเลาะไปรอบๆ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ด้านห
