ว่าจิ้งหย่าจะเป็นน้องสาวของผม แต่ผมก็ไม่คิดจะฉุดรั้งอนาคตของเธอไว้ถ้าเธออยากจะเรียนผมก็จะไม่ห้าม”อาจารย์พยักหน้า “ถ้าเช่นนั้นรบกวนเจ้าตามข้ามา”พูดจบอาจารย์ก็เดินนำเขาไปยังตึกเรียน เขาเดินตามเธอไปก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งที่อยู่ด้านหลังตึกเรียนพื้นที่ว่างแห่งนี้ยังมีเหล่าลูกศิษย์บาทหลวงที่กำลังท่องบทสวดอย่างต่อเนื่อง ผมกวาดตามองไปรอบๆ ก็พบว่ามีเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังยืนท่องบทสวดอยู่ตรงบริเวณด้านข้างของลานแห่งนี้และเด็กสาวคนนั้นก็คือจิ้งหย่าด้านหน้าของจิ้งหย่ามีโต๊ะไม้วางอยู่และบนโต๊ะมีแจกันที่มีของเหลวสีดำบรรจุอยู่และมันดูราวกับน้าโคลนสกปรก ทันทีที่เห็นจิ้งหย่ากำลังมองน้าโคลนอยู่นั้น จู่ๆคทาในมือของเธอก็เริ่มสั่นอย่างไม่หยุด ในเวลาเดียวกันบทสวดก็ดังขึ้น หลังจากนั้นแสงสีขาวก็ปรากฎขึ้นรอบแจกันพร้อมกับน้าโคลนที่เคยเป็นสีดำสนิทก่อนหน้านี้ก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นน้าที่ใสสะอาดจิ้งหย่าเห็นการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าสีหน้าของเธอก็แสดงออกมาถึงความดีใจ อาจารย์ที่อยู่ข้างเขาก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “จิ้งหย่าเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์มากเพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ นางก็สามารถที่จะเรียนรู้บทสวดพื้นฐานของนักบวชได้แล้ว มิหนำยังหลอมรวมเป็นหนึ่งกับจิตที่บริสุทธิ์ของนาง”อาจารย์นักบวชตะโกนเรียกชื่อจิ้งหย่า เธอเงยหน้าขึ้นมามอง ทันทีที่เห็นหน้าเย่ฮวาเธอก็เกิดอาการดีใจเป็นอย่างมากแถมยังรีบวิ่งมากอดเขาอ
