“เย่ฮว่านายมานี่หน่อยสิ” ห่างออกไปเสียงของเยว่เอ๋อร์ก็ดังขึ้นเย่ฮวา หันมาหาทั้งสี่คน “รองหัวหน้าเรียกฉันไปพบเดี๋ยวพวกนายจัดการกันไปก่อนนะ”“โอเค เดี๋ยวพวกเราจัดการต่อเอง!” เอ้อวาย ทุบอกเป็นสัญญาณ ระหว่างพูด“ไอ้หยา! นั่นขานายถูกมอนสเตอร์ตัดขาดแล้วเหรอ!”“ฉิบ…แล้ว! รีบฮีลฉันสิ!”……เขาไม่ได้สนใจอะไรต่อแล้วรีบวิ่งไปหาเยว่เอ๋อร์ทันทีตอนที่มาถึงด้านหน้าของเยว่เอ๋อร์ เย่ฮวาก็ถามเธอว่า“เรียกฉันมามีอะไรเหรอเยว่เอ๋อร์?”เยว่เอ๋อร์ยักไหล่ “นายไม่ต้องเก็บเลเวลแล้ว นายไปกับฉันเถอะ”“ไปไหน?”“พานายไปขายให้วิหารสังหาร จื้อลี่ชาวฉุนบอกกับฉันแล้วว่าจะให้เงินพวกฉัน 500 เหรียญทองแลกกับตัวนาย”เยว่เอ๋อร์พูดด้วยน้าเสียงไม่แยแสเย่ฮวา เปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ “500 เหรียญทองไม่น้อยไปหน่อยเหรอ ทำฉันดูไร้ราคาค่างวดไปเลย”“ที่จริงฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ตอนแรกกะว่าจะให้แบบฟรีๆ แต่หมอนั่นไม่ยอม ยืนกรานว่าชีวิตนายเหมาะสมกับราคานี้แล้ว” เยว่เอ๋อร์ พูดไปพลางหัวเราะไปพลางเย่ฮวา ยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวโดยไม่ได้พูดอะไรเขารู้ดีว่าที่เธอพูดก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น นับตั้งแต่ที่ได้รู้จักเธอมา ต่อให้จื้อลี่ชาวฉุนถวายตัวให้เธอ เยว่เอ๋อร์ก็ไม่มีทางเอาเขาไปแลกกับคนๆ นั้นแน่นอนเพราะเยว่เอ๋อร์ไม่มีทางเป็นคนแบบนั้นไปได้หลังจากเดินมาได้ไม่กี่ก้าว ก็เห็นเยว่เอ๋อร์ยังคงเงียบเขาจึงถามต่อ “เยว่เอ๋อร์ว่าแต่เธอมีธุระอะไรเหรอ? ถ้าไม่มีธุร