๊บส์! แบบนี้นี่เอง!”เยว่เอ๋อร์ชี้มาที่เขาและพูดขึ้น “ยังไม่ยอมรับอีก!”จู่ๆ เยว่เอ๋อร์ก็หยุดเดินและหันมาหาเย่ฮวาก่อนที่จะพูดเสียงเบาๆ ว่า “เมื่อกี้เสี่ยวหานก็ร้องไปยกนึงเหมือนกันแต่ตอนนี้โอเคแล้วล่ะ เพราะหานเยว่เหมิงเป็นสิ่งที่พวกเราสร้างมันขึ้นมากับมือ พอเจอเรื่องแบบนี้เป็นใครก็ทำใจยอมรับไม่ได้กันทั้งนั้น แต่นายไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้นะ เพราะมันจะยิ่งทำให้เสี่ยวหานไม่สบายใจมากขึ้นไปอีก”“ฉันไม่ได้ซื่อบื้อซะหน่อย ฉันรู้ดีว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด”“จ้า~”……“เย่ฮว่ามาแล้วเหรอ”มู่จื่อหานที่กำลังนั่งแกว่งขาไปมาอยู่บนโขดหินข้างแม่น้า เมื่อเห็นเขาเดินมาถึง เธอก็กระโดดลงมาจากโขดหินและเดินมาหาเย่ฮวาทันทีเขาชะงักไปชั่วครู่ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ก็หันไปคุยกับเยว่เอ๋อร์ “ทำไมฉันรู้สึกว่า มู่จื่อหานแปลกๆ ไปละเนี่ย”เยว่เอ๋อร์ยิ้ม “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ไม่มีอะไรซะหน่อยเสี่ยวหานก็แค่อยากจะสร้างสัมพันธไมตรีที่ดีกับนายก็แค่นั้นเอง”มู่จื่อหาน เดินเข้ามาด้านหน้า “เตรียมตัวพร้อมรึยัง?เดี๋ยวฉันจะสอนรูปแบบการต่อสู้ภายในเกมให้นายเอง”เย่ฮวา พยักหน้าด้วยท่าทางที่เงอะงะ “ธะ…เธอสอนเลย…”มู่จื่อหานชี้ไปที่หมีดำเลเวล 35 ตัวหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าและพูด “นายไปฆ่ามอนสเตอร์ตัวนั้นและพยายามหลบการโจมตีของมันให้ได้มากที่สุดเท่าที่นายจะทำได้”เย่ฮวา ดึงดาบออกมาและเดินไปที่หมีดำตัวนั้นทันทีในเวลานี้เองมู่จื่อหานก็พูดขึ้น “ห
