“ก่อนอื่นตอนที่นายทำการต่อสู้นายรู้เพียงแค่วิธีการถอยหลังและการเคลื่อนย้ายแบบปกติ ซึ่งนายใช้วิธีการกระโดดหลบหลีกและการใช้วิธีการวิ่งหลบแบบซิกแซกไปมาน้อยมาก อย่างที่สองคือนายยังไม่รู้จักการคาดเดาล่วงหน้าอย่างเช่นอีกฝ่ายจะสวนกลับมายังไงหรือจะเรียกใช้สกิลอะไรต่อจากนั้น ถ้านายยังปล่อยให้เป็นแบบนี้แล้วอีกฝ่ายเรียกใช้สกิลกระทันหัน นายจะไม่มีเวลาให้โต้ตอบกลับไป และนายก็จะถูกโจมตี ดังนั้นนายจะต้องรู้จักอ่านการเคลื่อนไหวคาดการณ์ล่วงหน้า”เย่ฮวาฟังอย่างตั้งใจ ในขณะที่มู่จื่อหานเองก็อธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด “การคาดการณ์คือตอนที่นายต่อสู้นายจะต้องจำการเคลื่อนไหวและนายก็ต้องอ่านรูปแบบของอีกฝ่ายด้วย นายจะต้องมองให้ออกว่าอีกฝ่ายสามารถโจมตีได้กี่รูปแบบ สำหรับการโจมตีที่จะเกิดขึ้นและนายจะต้องนึกให้ได้ว่านายจะรับมือกับมันยังไงด้วยรูปแบบคร่าวๆ หลังจากที่อีกฝ่ายทำการโจมตีนายจะต้องเตรียมตัวตอบโต้กลับไป ไม่ใช่รับมือตอนที่อีกฝ่ายโจมตีเข้ามาแล้ว”“โอเคฉันจะจำไว้”มู่จื่อหานพูดต่อ “รูปแบบการต่อสู้ในเกมที่จริงง่ายมากโดยมันอยู่ที่ตำแหน่งและทักษะการต่อสู้ของนาย แต่ทักษะเหล่านี้มันจะตอบสนองได้ดีกับคู่ต่อสู้และวิธีการที่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้เราลดความสูญเสียในการต่อสู้ให้เหลือน้อยที่สุด”“เข้าใจแล้ว!”มู่จื่อหานพยักหน้า “นายลองฆ่าหมีดำอีกสักตัวแล้วกัน โจมตีไปพลางแล้วก็ใช้เทคนิคควบคู่ ทำตามที่ฉันแนะนำไปเมื่อกี้”“ได
