ม่ฉันก็ถูกคนพวกนั้นไล่ล่าอยู่ตลอด ตอนนี้ฉันก็ยังมีชีวิตรอดปลอดภัยดี พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก”มู่จื่อหานเม้มปาก “แต่นายก็ต้องระวังตัวเองให้ดีนะฉันกับเยว่เอ๋อร์จะพาคนในกลุ่มไปเก็บเลเวลต่อแล้ว นายไปเถอะ”เขาพยักหน้าก่อนที่จะหยิบม้วนวาร์ปออกมาเพื่อกลับไปยังเมืองชิงสุ่ย หลังจากนั้นก็วิ่งไปทางฝั่งทิศใต้ของเมืองทันทีดูเหมือนว่ามู่จื่อหานจะให้ความสำคัญกับเย่ฮวามากพอสมควร แถมเธอยังช่วยสอนวิธีการต่อสู้ของเธอที่มีให้กับเขาอีก ทำให้เขาได้รับความรู้มาไม่น้อย อีกอย่างตอนที่มู่จื่อหานสอนเขาก็ได้ทำการบันทึกไว้หมดแล้ว ถ้าว่างๆ ค่อยเปิดดูทบทวนอีกครั้ง แบบนี้เขาก็จะได้ไม่ลืมสิ่งที่สอนถ้าหลังจากนี้มู่จื่อหานชี้แนะวิธีการต่อสู้ทั้งหมดที่เธอมีให้กับเย่ฮวา เขาก็คงจะสามารถกลายเป็นผู้เล่นแนวหน้าได้แล้วหลังจากใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงในที่สุดเขาก็มาถึงอารามแห่งความชั่วร้าย แผนที่แห่งนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่าไหร่นัก แต่มอนสเตอร์ที่อยู่ในนี้ถือว่ามีอยู่ไม่น้อยเลยแถมยังเป็นมอนสเตอร์ที่เป็นรูปร่างมนุษย์ด้วย ซึ่งเป็นพระหัวโล้นที่กำลังถือไม้ตะบองเป็นอาวุธอยู่ในมือพระเหล่านี้มีสีหน้าที่ดุร้ายแถมยังดูไร้ซึ่งความเมตตาด้วยเป็นเพราะเลเวลของมอนสเตอร์เหล่านั้นอยู่ที่เลเวล37 จึงทำให้เขามองไม่เห็นค่าสเตตัสของของมัน แต่ก็คงจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่หรอกมั้งหลังจากที่ประตูใหญ่ของอารามถูกเปิดออก เย่ฮวาก็เดินเข้าไปด้านในพร้อม
