ังหารมีจำนวนมากกว่า 500 คน ซึ่งพวกเราสามารถที่จะสู้คนพวกนั้นได้อย่างง่ายดาย แต่ท้ายที่สุดแล้วกลับมีคนที่มาช่วยไม่ถึง 700 คน ฉันอยากจะถามหน่อยว่านอกจากผู้เล่นที่ไม่ได้ออนไลน์แล้ว ตอนนั้นผู้เล่นอีก 400 กว่าคนหายไปไหนกันหมด? ตอนที่ผู้เล่นของหานเยว่เหมิงถูกโจมตีจากศัตรูพวกนายหายหัวไปไหนกันหมด!”มู่จื่อหานพูดด้วยน้าที่จริงจัง เป็นเพราะท่าทางที่ดูเยือกเย็นทำให้ทุกคนรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกและแรงกดดันจนหายใจติดขัดไปในทันที“ถ้าหานเยว่เหมิงยังเป็นแบบนี้ต่อไป นอกจากการยุบกลุ่มนี้ออกไปก็ไม่เห็นหนทางอื่นเลย เพื่อที่เราจะได้พัฒนาหานเยว่หมิงต่อไป วันนี้เราจะคัดสมาชิกที่ไม่เห็นคนของหานเยว่เหมิงเป็นพี่น้องออกจากกลุ่มไป เพื่อให้หานเยว่เหมิงยังสามารถก้าวต่อไปด้วยความสามัคคี!”พูดจบมู่จื่อหานก็มองไปที่เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์พยักหน้าและก้าวเท้ามาด้านหน้าพร้อมกับสมุดในมือ “ตอนนี้ทุกคนฟังฉันให้ดี ถ้าหากใครรับไม่ได้ก็ถอนตัวออกไปได้หลังจากนี้ก็ไม่ต้องมามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับหานเยว่เหมิงอีก”เยว่เอ๋อร์ยกสมุดในมือขึ้น “ในมือของฉันคือรายชื่อของสมาชิกภายในกลุ่มหานเยว่เหมิงทั้งหมด ถ้าหากมีใครอยากจะออกจากกลุ่มก็ส่งข้อความมาหาฉัน ฉันจะได้ตัดรายชื่อและถอดข้อมูลออกจากกลุ่มทันที”ทุกคนสีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน เยว่เอ๋อร์จึงพูดต่อ“กฎข้อแรก! หานเยว่เหมิงต้องการคนที่มีใจทำเพื่อส่วนรวมเท่านั้นและเห็นคนในกลุ่มเป็นพี่เป็นน
