่ไม่พอใจที่พวกเย่ฮวาได้ตำแหน่งผู้อาวุโสในกลุ่ม เขาจึงก้าวเท้าไปด้านหน้า “ทุกคนฉันรู้ดีว่าการต่อสู้ก่อนหน้า มันเกิดขึ้นก็เพราะฉันเป็นต้นเหตุ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันทุกคนก็คงไม่ต้องสู้กับวิหารสังหารแบบนั้น ทุกคนก็คงจะไม่เลเวลลดขนาดนี้ด้วย แต่ฉันอยากจะบอกทุกคนว่าที่ฉันเข้ามาอยู่ในหานเยว่เหมิงก็เพราะฉันอยากจะแข็งแกร่งให้มากกว่านี้และอยากจะก้าวไปพร้อมกับทุกๆ คน วันนี้วิหารสังหารทำให้ผู้เล่นของหานเยว่เหมิงจำนวนกว่า 400 ชีวิตต้องถูกฆ่าตายจนเวลลดลง แต่จะต้องมีสักวันที่พวกเราจะทำให้ผู้เล่นของวิหารสังหารรู้ว่า เลเวลของผู้เล่น 400 คนที่สูญเสียไปพวกเราจะเอามันกลับคืนมาให้ได้และคนพวกนั้นจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”ทุกคนเริ่มเงียบลงอีกครั้งขณะที่มองมาที่เย่ฮวา ในเวลานี้เองที่เยว่เอ๋อร์ก็ตะโกนขึ้นมา “ตอนบ่ายสองทุกคนไปรวมตัวกันที่บึงเงียบงัน ทุกคนพยายามติดต่อกันไว้และต้องไปที่นั่น เราจะใช้เวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้น ฉันมีเรื่องจะพูดแค่นี้แหละ ทุกคนเก็บเลเวลกันต่อเถอะ!”พูดจบเยว่เอ๋อร์ก็นำเขาและกวาจื่อเดินไปหาซิงเหอและโม่ชาง ตอนที่เห็นซิงเหอ เย่ฮวาก็ยกมือขึ้นพร้อมกับแสดงท่าทางทักทาย “หวัดดีซิงเหอ!”ซิงเหอมองเขาด้วยสายตาที่เยือกเย็นก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับผู้เล่นคนอื่นเย่ฮวาได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ และมองไปยังโม่ซาง “โม่ซางโทษทีนะที่ทำให้เวลนายลดน่ะ”โม่ซางยิ้มออกมา “ไม่เป็นไรๆ อีกอย่างเรื่องนี้ฉันก็ไม่โทษนายหรอกเพราะทั้งห
