“เย่ฮว่า นายเองก็ถูกฆ่าตายเหมือนกันเหรอ?” ตอนที่ถูกฆ่าตายกวาจื่อก็ส่งข้อความมาหาเย่ฮวาเย่ฮวายิ้มเหอะๆ “แล้วนายคิดว่าไงล่ะ ค่าความชั่วร้ายสูงเกินไป โอสถกับไอเท็มที่อยู่ในกระเป๋าฉันเลยถูกดรอปออกไปเพียบ ตอนนี้นอกจากกล่องที่เพิ่งได้มาจากอสูรป๋ายหมางก็เหลือแค่ไอเท็มระดับขาวไม่กี่ชิ้น หมดตูดแล้ว”กวาจื่อรีบถาม “เห้ยแล้วดาบหลี่กวงล่ะ? คงไม่ได้ถูกดรอปหรอกใช่ไหม?”เย่ฮวา มองไปที่ดาบในมือ “โชคยังดีนะถึงแม้ว่าไอเท็มบนตัวจะถูกดรอปไปหมดแต่ก็ยังมีดาบในมือเหลืออยู่อีกชิ้น”“ตอนนี้ฉันมาถึงครึ่งทางแล้ว นายรีบตามมาแล้วกัน ผู้เล่นของวิหารสังหารกำลังโจมตีหานเยว่เหมิงอยู่ ฉันจะรีบไปช่วยพวกเขาก่อน!” กวาจื่อพูดเย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มเศร้าโศก ตอนนี้ไอเท็มบนตัวของเขาหายไปหมดแล้ว ค่าสเตตัสก็ถือว่าแย่สุดๆ ไปเลย ต่อให้ไปช่วยก็มีแต่จะเอาชีวิตไปให้คนพวกนั้นฆ่าในเวลานั้นเองเยว่เอ๋อร์ก็ส่งข้อความมาหา “เย่ฮว่าทำไมนายไม่ระวังตัวเองเลย! ฉันอุตส่ามาช่วยนายนะทำไมถึงถูกฆ่าจนกลับเมืองไปแบบนั้นล่ะ”เขายิ้มแห้งๆ ออกมา “ขอโทษจริงๆ นะ เป็นเพราะฉันแท้ๆ เลย ถึงทำให้ผู้เล่นของของหานเยว่เหมิงเลเวลลดไปหลายคนเลย”เยว่เอ๋อร์ยิ้ม “เลิกโทษตัวเองได้แล้ว รีบกลับมาสมทบฉันเห็นไอเท็มของนายถูกดรอปมาเยอะแยะเลย เดี๋ยวฉันให้ไอเท็มนายเอาไปใช้ก่อนหนึ่งชุด”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันซื้อจากที่นี่สักสองสามชิ้นแล้วจะรีบตามไปนะ”“หยุดเลย! เมื่อกี้เสี่ยวหานเพิ่
