“ฮ่าๆๆ! สวรรค์เปิดทางกลับไม่ไป นรกปิดดันเข้ามา!ฉันคิดว่าจะวิ่งหนีไปแล้วซะอีก ใครจะไปคิดว่าแกจะวิ่งกลับมาหาที่ตาย!”จื้อลี่ชาวฉุนหัวเราะออกมาพร้อมกับชี้มาที่เขาด้วยคทาในมือ “ผู้เล่นสายโจมตีไกลทั้งหมดทำการโจมตีเข้าใส่อีเย่กูโจว จัดการฆ่ามันอย่าให้เหลือซาก!”เพียงวินาทีเดียวการโจมตีของนักเวทย์และนักธนูก็พุ่งเข้าใส่เย่ฮวาอย่างมืดฟ้ามัวดิน ทว่าโม่ซางกลับใช้ร่างของตนเข้ามาป้องกันด้านหน้าเย่ฮวา พร้อมกับยกโล่ขึ้นสูงขณะที่ตะโกนขึ้นมาว่า “นักบวช!”นักบวชที่อยู่ด้านหลังสองสามคนรีบทำการฮีลให้โม่ซางในทันที โชคดีที่เลือดและการป้องกันของโม่ซางสูงเพียงพอจึงทำให้เขาสามารถรับมือกับการโจมตีจากผู้เล่นระยะไกลจำนวนนับยี่สิบคนโม่ซางรีบกลืนโอสถเพิ่มเลือดจนทำให้เลือดของเขาเพิ่มขึ้นมา 1500 หน่วย พร้อมๆกับค่ามานาที่เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่านี่เป็นโอสถหยกเลือดที่เขาขายให้กับเยว่เอ๋อร์โม่ซางกัดฟันพร้อมกับพูด “เพื่อนเย่นายรีบไปก่อนเถอะ! หัวหน้ากับรองหัวหน้าพวกเราเก็บเลเวลอยู่แถวนี้เดี๋ยวพวกเธอก็จะมาถึงแล้ว พวกเราต้านทานการโจมตีไว้ได้ไม่นาน นายรีบไปก่อนเถอะ!”เย่ฮวา ยกดาบขึ้นพร้อมกับฟาดดาบไปด้านหน้า กล่าวด้วยความหนักแน่นว่า “ไม่ไป!”พูดจบเขาก็พุ่งตัวไปด้านหน้าก่อนที่จะตวัดดาบด้วยสกิลฟาดฟันต่อเนื่องและกระแทกไปยังนักรบคลั่งคนหนึ่งดาบหลี่กวงในมือของเย่ฮวาเป็นอุปกรณ์ระดับเงิน พลังโจมตีของมันจึงสูงจนน่าตกใจ ถึงขน
