่มออกมาก่อนที่จะตอบ “ฉันยังไม่ได้ดูเลย ตอนนั้นคิดว่าจะแบ่งเควสกับนายก่อนแล้วค่อยมาดูพร้อมกัน”พูดจบกวาจื่อก็ส่งแผนที่หนังแพะมาให้ผมซึ่งมันมีรูปร่างเก่าและดูมีอายุ แผนที่นี้เป็นแผนที่ที่แสดงถึงตำแหน่งของภูเขาเหมืองแร่ และตรงมุมซ้ายของแผนที่ก็มีตัวเลขอะไรบางอย่างเขียนอยู่บนนั้นด้วย375,462,48,35,15ตอนที่เห็นตัวเลขตรงหน้าเย่ฮวาก็หันไปหากวาจื่อซึ่งอีกฝ่ายก็กำลังมองมาที่เขาเช่นเดียวกัน หลังจากที่เขาและกวาจื่อสบตากัน เขาก็รีบหันไปมองทางอื่นทันที หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็หันกลับมามองเย่ฮวาแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันยังไม่เคยเปิดดูแผนที่นี้ซะหน่อย นายมามองหน้าฉันทำไมเนี่ย?”เย่ฮวาเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ “ฉันได้เห็นเป็นคนแรกจริงดิ?”“นะ…แน่อยู่แล้ว?” กวาจื่อพูดติดอ่างผมยื่นแผนที่ไปตรงหน้าเขาพร้อมกับถาม “นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ! ฉันรู้ว่าที่นายเอามาให้ฉันดู เพราะนายไม่เข้าใจพิกัดที่อยู่บนแผนที่มากกว่า!”กวาจื่อเบิกตากว้างพร้อมกับพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความชอบธรรม “ไอ้เจ้านี่ อย่ามาพูดจาเหลวไหลนะเว้ย มาพูดจาซี้ซั่วส่งเดชแบบนี้ได้ไง!”เย่ฮวา “นายกลายเป็นพวกกระจอกตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย”“ฉันเนี่ยแหละเจ๋งที่สุด แต่ถึงแม้ว่าฉันจะเจ๋งแต่นายเคยเห็นฉันคุยโวโอ้อวดรึเปล่าล่ะ? ไม่เคยล่ะสิ! ก็เพราะว่าฉันไม่เคยโอ้อวดว่าตัวเองยอดเยี่ยม คนแบบฉันน่ะถือเป็นผู้ชายหน้าตาดีที่แสนจะถ่อมตนไงล่ะ!”“ดีกับผีน่ะสิ!”กวาจื่อมองผมด้วยส
