ังจากสังหารนายน้อยจนตายแล้วเย่ฮวาก็ใช้ผ้าห่มบนเตียงคลุมศพของเขาไว้ เพื่อไม่ให้ภาพตรงหน้าสร้างความสะเทือนใจให้กับจิ้งหย่าเย่ฮวาตบบ่าจิ้งหย่าที่กำลังยืนปิดหูปิดตาเบาๆ ก่อนจะกระซิบกับเธอว่า “เสร็จแล้วจิ้งหย่า”จิ้งหย่าหันกลับไปมองก็พบแต่ผ้าห่มที่คลุมอยู่บนเตียงเธอพูดด้วยน้าเสียงสะอึกสะอื้นว่า “พี่ชาย…คนไม่ดีคนนั้นไปไหนแล้วล่ะ?”เย่ฮวายิ้ม “คนไม่ดีคนนั้นถูกพี่ชายสั่งสอนจนไม่กล้าทำเรื่องไม่ดีอีกแล้วล่ะ”พูดจบสายตาของเขาก็เหลือบมองเสื้อผ้าของจิ้งหย่าเนื้อตัวของเธอเปื้อนไปด้วยคราบเลือดอีกทั้งยังมีส่วนที่ขาดอีกไม่น้อย เขาจึงหยิบเสื้อคลุมระดับเหล็กดำที่ได้จากการสังหารมอนสเตอร์ก่อนหน้านี้ออกมาแล้วยื่นให้เธอพร้อมกับเอ่ย “จิ้งหย่าเธอเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่ชายจะพาเธอออกไปจากที่นี่”พูดจบเย่ฮวาก็เดินออกไปรอด้านนอกแล้วปล่อยให้จิ้งหย่าเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ด้านใน ขณะที่ภายในใจก็ยังคิดไม่ตกว่าจะพาเธอออกไปจากที่นี่ได้อย่างไรภายในเขาซานจ้ายแห่งนี้นอกจากโจรที่เป็นหน่วยลาดตระเวนแล้วก็ไม่มีสิ่งใดที่อันตราย เพราะฝ่ายลาดตระเวนสองคนนั้นก็ถูกเย่ฮวาฆ่าไปก่อนหน้านี้แล้วดังนั้นตอนนี้จึงยังถือว่าอยู่ในช่วงเวลาที่ปลอดภัยเว้นเสียแต่ว่าหัวหน้าโจรจะออกมาในช่วงกลางดึกด้านนอกยังมีหน่วยลาดตระเวนอีกสิบกว่าคน หากออกจากประตูใหญ่ด้านนอกกำแพงได้ก็จะพบว่ามีโจรเฝ้าประตูอีก 6 คน นอกจากนี้ระหว่างทางก็เต็มไปด้วยหน่วยลาดตระเวนคนอื
