โจมตีที่ได้รับกลับเด้งขึ้นมาเพียงไม่กี่สิบพอยท์เท่านั้นเย่ฮวาเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว!ระหว่างที่ใช้ดาบฟาดไปด้านหน้า เย่ฮวาก็แกว่งเท้าที่อยู่ใต้น้าไปมาพร้อมกับผลักพวกมันให้ถอยออกไป ในเวลาเดียวกันเลือดของเย่ฮวาก็ลดลงอย่างช้าๆ ตอนที่เลือดของเย่ฮวาเหลืออยู่เพียง 10% เขาก็รีบดื่มยาเพิ่มเลือดจนทำให้พลังชีวิตกลับคืนมา 1000 พอยท์อีกครั้งหลังจากที่เดินตรงไปด้านหน้าเลือดของเขาที่กำลังจะหมดลง จู่ๆ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเย่ฮวาอีกครั้ง ดาบในมือฟาดเข้าใส่ปลาปิรันย่าที่อยู่อีกฝั่งด้วยสกิลจู่โจมทันที!ใช่แล้ว…ที่กระโดดลงมาในน้าก็เพื่อที่จะว่ายน้าให้เร็วขึ้นและที่พุ่งตัวมาด้านหน้าก็เพราะมันทำให้เขาสามารถเข้าใกล้ปลาปิรันย่าที่อยู่ใกล้กับขอบฝั่งได้ สกิลจู่โจมคลาสสองของเย่ฮวาสามารถพุ่งโจมตีเป้าหมายได้ในระยะห่าง6 หลา เดิมทีเย่ฮวาอยากจะเริ่มโจมตีด้วยสกิลนี้ตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว แต่เป็นเพราะแม่น้าทมิฬมีความกว้างกว่า 10หลา เขาจึงต้องว่ายออกมา 4 หลาก่อนที่จะเริ่มใช้สกิลจู่โจมหลังจากลากตัวเองมาถึงร่างของปลาปิรันย่าที่บริเวณขอบฝั่งด้วยเลือดที่แทบจะร่อยหลอ ขณะที่เย่ฮวากำลังหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ปลาปิรันย่าตัวนั้นก็กัดมาที่ขาของเย่ฮวาอย่างแรง“1”เย่ฮวายกดาบขึ้นมาพร้อมกับพึมพำ “ภิกษุผู้น่าสงสารไม่ได้อยากจะฆาตกรรมใครหรอกนะ แต่แกมันดื้อรั้น ฉันอยู่ในทะเลสาบของฉันดีๆ แต่ก็ถูกพวกแกทำร้ายร่างกายจนทนไม่ไหวอีกต่อไป
