เย่ฮวากับกวาจื่อ เดินออกจากท้องพระโรง ต่อมากวาจื่อ ก็พูดกับเขาว่า “เย่ฮวา พวกเราจะไปไหนกันต่อ ? ”เย่ฮวา ตอบไปว่า: “ตอนนี้เราจะไปหารายได้เล็กๆน้อยๆ จะได้ไม่ต้องใช้เงินอย่างตระหนี่ขี้เหนียว หาซื้อในสิ่งที่จำเป็น ฉะนั้นพวกเราสองคนจะไปยังวงแหวนฝั่งเหนือที่เยว่เอ๋อพูดเอาไว้ ”กวาจื่อ ยิ้ม “หาคู่ซ้อมเหรอ เรื่องทำนองนี้ฉันถูกใจมาก”เย่ฮวา ยิ้ม: “งั้นก็ไปกันเถอะ”“โอ้!”…วงแหวนในเมืองชิงสุ่ย เป็นสถานที่ใช้จัดงานประลองในของเมืองชิงสุ่ย มีพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ทรงกลมเต็มไปด้วยลานประลอง ในหนึ่งสนามมี 64 ลาน เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาด 8 * 8 กฎของแต่ละสนามก็แตกต่างกันไปเช่นกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันทุกที่ คือทั้งสองฝ่ายต้องจ่ายเงินจำนวนหนึ่งเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมประลองและผู้สมัครจะได้รับโบนัสค่าตอบแทนหลังจากที่ชนะบริเวณสนามประลองมีขนาดใหญ่มาก ทว่าผู้คนก็ยังหนาแน่น ซึ่งผู้เล่นส่วนใหญ่หลายคนได้มารวมตัวกันที่นี่เย่ฮวา กวาดตาดูรอบๆ ที่เต็มไปด้วยเหล่าบรรดาฝูงชนที่อยู่ทั่วทุกหนแห่ง พลางพูดว่า: “แออัดสุดๆ~”กวาจื่อ พยักหน้าและกล่าวว่า “หมวกสำหรับเล่นเกมหลิงเกิง วางจำหน่ายในตลาดเพียง 5 ล้านเครื่องเท่านั้นดังนั้นเมืองหลักทั้งสี่เมืองจึงมีจำนวนผู้เล่นเฉลี่ยราวๆ1.25 ล้าน ภายใต้เมืองหลักที่มีคนจำนวนนับล้านเข้าร่วมการที่ผู้คนจะมารวมตัวกันยังสถานที่ที่ครึกครื้นอย่างวงแหวนลานประลอง คงไม่ใช่เรื่องแปลก”เย่ฮวา มองไป
