ง: “ถึงนี่จะเป็นแค่เกม แต่นายไม่กลัวหรอว่ากลิ่นของมันจะติดกลับไปในโลกความเป็นจริง ?”เย่ฮวา นำหัวใจสดๆชิ้นนั้นใส่ลงในกระเป๋าสัมภาระสะพายหลัง จนเมือกของมันติดตามกระเป๋าก่อนจะตอบกลับไป: “ไม่มีทาง นี่เป็นไอเท็มภารกิจ ฉันไม่มีทางยอมพลาดหรอก”ป้านเฉิงเยียนซา พูดขึ้น: “เอาละ อย่ามัวชักช้าอืดอาดเหนียนเหนียนบอกให้พวกเรารีบกลับหลังจากฆ่าบอส เห็นว่ามีบางอย่างอยากจะพูดกับเธอ”“ก็ได้”เมิ่งเสี่ยวฉินอิน พยักหน้าให้กับป้านเฉิงเยียนซาจากนั้นก็หันมาหาเย่ฮวาและพูดว่า “เย่ฮวา ไว้พบกันใหม่นะ”“อื้ม”“งั้นลาก่อน”“แล้วเจอกัน”หลังจากกล่าวอำลา พวกเขาก็ใช้ม้วนเคลื่อนย้ายกลับแต่ก่อนจะไป ซีเย่โหย่วฉวน ยิ้มขึ้นและโบกมือมาที่เย่ฮวาท่ามกลางแสงที่ค่อยๆปกคลุม “เย่ฮวาบ๊ายบาย~”“ลาก่อน น้องซีเย่… ”“จร้า จุ๊บๆ… ”“…”…หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว เย่ฮวาก็ส่งข้อความไปหากวาจื่อ: ” ฉันได้หัวใจโครงกระดูกมาแล้ว นายไม่ต้องมาที่นี่ รอฉันอยู่ที่พระราชวัง พอกลับไปถึงเราค่อยไปยังท้องพระโรงในพระราชวังเมืองชิงสุ่ย”“ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้! ฉันอุส่าห์รีบมาจนจะถึงอยู่แล้ว! ในเมื่อได้หัวใจโครงกระดูกมาแล้วงั้นนายก็รีบกลับมาไวๆ!”“อ่า!”…ณ ท้องพระโรงเมืองชิงสุ่ย ราชามองมาที่ฉัน พร้อมกับพูดว่า: “ในที่สุดเจ้าก็กลับมา เป็นอย่างไรบ้างได้โลหิตอันเดดกับหัวใจโครงกระดูกมาหรือไม่”เย่ฮวา หยิบไอเท็มทั้งสอง ออกมาจากกระเป๋าสัมภาระสะพายหลังแล้วพูดว่า “หม่อมฉ
