โชคดีที่มันไม่ใช่สกิลสังหารจึงไม่ได้รับค่าความเสียหายสูงมากนัก ไม่เช่นนั้น กวาจื่อ คงไม่มีโอกาสได้ใช้ยาฟื้นฟูเมิ่งเสี่ยวฉินอิน หลบแท่งหินที่ลอยขึ้นมาจากพื้นอย่างต่อเนื่องด้วยความคล่องแคล่ว แม้จะมีรอยขีดข่วนเล็กน้อย แต่ก็ไม่น่าขายหน้าเท่ากวาจื่อสำหรับเย่ฮวาแล้ว สภาพก็ไม่ต่างจากกวาจื่อนัก ตอนนี้แม้กระทั้งก้นของเขาก็ยังได้รับความเจ็บปวดจากแท่งหินจังหวะที่มันแทงขึ้นมาโดนก้น หนังกำพร้าบริเวณแก้มก้นของเขาแทบจะหลุดร่อน!ทุกครั้งที่ถูกโจมตีโดยแท่งหิน พวกเขาได้รับความเสียหาย 150-200 หน่วย โชคดีที่ระหว่าง พ้าหลิน ใช้ทักษะมันจะไม่สามารถทำการโจมตีได้ทักษะนี้ดำเนินไปเป็นเวลา 8 วินาที แม้ว่าพวกเขาสามคนจะยังไม่ตาย แต่พลังชีวิตก็ลดลงไปจำนวนมากแถมโพชั่นที่ใช้ก็อยู่ในระหว่างคลูดาวน์เมิ่งเสี่ยวฉินอินกล่าวว่า: “ฉันยังมีพลังชีวิตเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง ฉันจะคอยต้านมันไว้ก่อน จังหวะนี้ เย่ฮวา และกวาจื่อ พวกนายรีบไปฟื้นฟูพลังชีวิตซะ!”หลังจากพูดจบเมิ่งเสี่ยวฉินอินก็ยกหอกสูงขึ้น ทันใดนั้นวงเวทก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของเธอ ไม่น่าเชื่อว่า อัศวินจะมีสกิลเวทมนตร์!“ฟริ้ง! ~”เมิ่งเสี่ยวฉินอินถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีขาว จากนั้นบริเวณขาของเธอก็ถูกห่อหุ่มไปด้วยหิน ก่อนจะลุกลามไปยังส่วนต่างๆทำให้ร่างกายเธอถูกปกคลุมไปด้วยหินเมื่อเห็นว่า พ้าหลิน กำลังจะเริ่มโจมตี เย่ฮวาก็หันหลังกลับฉีกตัวออกไป เปิดทางให้เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ก่อนจะนำยา
