ารต่อสู้ก็มีแสงสว่างค่อยๆปะทุออกมาจากร่างกายพ้าหลิน เปลวไฟสีน้าเงินบนร่างกายก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เห็นแบบนั้น เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ก็เตือนพวกเขาว่า พ้าหลินกำลังจะใช้ทักษะที่สอง เพื่อเตรียมตัวรับมือช่วงเวลาในการเรียกใช้ทักษะของบอสระดับเงินนั้นสั้นเป็นอย่างมาก ทักษะแรกเพิ่งหมดไปได้ไม่ถึงสองนาทีทักษะที่สองก็ปลดปล่อยออกมา ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกเขาคงไม่สามารถตั้งสติได้!“แย่แล้ว!”เมิ่งเสี่ยวฉินอิน กรีดร้องเบาๆ ทำให้สีหน้าพวกเขาสามคนเคร่งเครียดมากยิ่งขึ้น มันคือเมฆฝนดำมืดขนาดใหญ่แบบนี้จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง?“เจ้าพวกมดปลวกที่แสนต่าต้อย กล้าทำร้ายราชา ช่างเลวทรามต่าช้า พวกเจ้าจะต้องชดใช้ต่อการกระทำของพวกเจ้า และข้าจะให้พวกเจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดทรมานราวตกอยู่ในนรก!”“ย๊ากกกก!~”พ้าหลิน แผดเสียงคำรามออกมาดุจดั่งอสูรร้าย จนแผ่นดินรอบๆสั่นสะเทือน และแล้วแท่งหินขนาดใหญ่ก็เจาะทะลวงขึ้นมาจากใต้พื้นดิน ราวกับแท่งหินแหลมคมเหล่านี้ปรากฏขึ้นมาเพื่อฆ่ากวาจื่อ ตะโกนว่า: “เย่ฮวา,เจ้เมิ่ง,พวกนายระวังตัวด้วย อย่าให้แท่งหินนี้พุ่งใส่ … ”“อ๊าก~”กวาจื่อ พูดได้ไม่กี่คำก็ถูกแท่งหินสอยขึ้นฟ้า ระหว่างที่กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด : “บ้าฉิบ! คอยดูคราวนี้ฉันจะ … ”“อ๊าก~”เย่ฮวา :”……”เมิ่งเสี่ยวฉินอิน : “… “
