อารามร้างทรุดโทรมบนยอดเขาแสงแดด นักดาบน้อยคนหนึ่งกำลังฮัมเพลงเบาๆ ระหว่างที่ก้มตัวเก็บหญ้าตามพื้น“ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้ำสว่ำง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1”“ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้ำสว่ำง】* 1,【เก็บสมุนไพร】 ค่าความชำนาญ +1”“ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้ำสว่ำง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1”…“ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้ำสว่ำง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1”“ติ๊ง!~”“ระบบแจ้ง: ขอแสดงความยินดี ทักษะ【เก็บสมุนไพรLV-1】ค่าความชำนาญได้บรรลุตามเป้าหมาย ทักษะของผู้เล่นจึงได้อัพเกรด【เก็บสมุนไพรLV-2】”เย่ฮวาเช็ดเหงื่อบนหน้าผากพลางพูดกับตัวเอง: “ตราบใดที่ฉันรวบรวมหญ้าสว่างได้มาก ฉันก็จะสามารถปรุงยาได้โดยตรง”หญ้าสว่างทั้งหมดที่รวบรวมจากสวนหลังอารามมีจำนวนทั้งหมด 279ต้น ซึ่งอยู่ภายในกระเป๋าสัมภาระ โดยที่หญ้าสว่างทุกๆ100ต้นจะถูกมัดรวมกันเป็นกองๆ ทำให้ใช้พื้นที่ภายในกระเป๋าสัมภาระเพียงแค่3ช่องหลังจากการเก็บรวบรวมหญ้าสว่างเสร็จแล้ว เย่ฮวาก็สามารถกลับไปที่เมืองเพื่อลงมือปรุงยา หลังจากจัดแจงทุกอย่างเสร็จก็วิ่งตรงไปที่เมืองชิงสุ่ย นับจากช่วงเช้าเวลาก็ผ่านมานานมากแล้วทำให้เขารู้สึกเมื่อยล้ามาก ถ้าไม่ติดว่าต้องปรุงยา คาดว่าเขาคงหลับไปแล้วเวลาผ่านไปกว่า20นาที เย่ฮวาก็กลับมาถึงเมืองชิงสุ่ยก่อนอื่นเขาต้องไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อของใช้จำเป็นสำหร
