พราะที่นี่เต็มไปด้วยอันตราย ข้าจึงเผลอทำร้ายเจ้าโดยไม่ตั้งใจ”เขายิ้มโดยไม่ได้พูดอะไร นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจยังเล็งโจมตีใส่บริเวณใบหน้าจนพลังชีวิตหายไป 200 หน่วย งั้นถ้าเธอตั้งใจ เขาคงถูกฆ่าตายไปแล้ว ด้วยเหตุนี้เย่ฮวาจึงหยิบโพชั่นออกมาแล้วดื่มมันเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตทันใดนั้นสีหน้าท่าทางของเด็กสาวก็เปลี่ยนแปลงไปเธอรีบถามเขาว่า: “ทำไมเจ้าถึงมียานี้ได้ เจ้าคงจะรู้จักนักปรุงยาใช่ไหม ? ”“นี่นะเหรอ?”เย่ฮวา ชี้ไปที่ขวดเปล่าในมือ ขณะที่เด็กสาวพยักหน้าเขาจึงพูดว่า “ฉันรู้จักนักปรุงยา แต่ยานี้เขาไม่ได้ปรุงมันขึ้นมา แต่ซื้อมาจากร้านขายยาในเมืองชิงสุ่ย สำหรับใช้ในการรักษา”เด็กสาวคนนั้นพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอ เจ้าช่วยพาข้าไปพบนักปรุงยาที่เจ้ารู้จักได้หรือไม่”เชาตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะคลิกดูค่าคุณสมบัติของเด็กสาวผู้นี้ –[นักล่ำแห่งพงไพร-หยินตี้] (NPCระดับบรอนซ์)Lv: 30โจมตี:? ? ?ป้องกัน:? ? ?พลังชีวิต:? ? ?ข้อมูล: นักล่าที่อาศัยอยู่ภายในหุบเขาที่ห่างไกลจากโลก เนื่องจากพ่อของเธอถูกพิษ เธอจึงออกเดินทางตามหานักปรุงยาเพื่อให้เขาช่วยแก้พิษ แต่เธอไม่เคยออกมาท่องโลกกว้างจึงหลงทาง…เย่ฮวาพอจะทราบความเป็นมาของเรื่องนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่คุ้นเคยกับนักปรุงยาในเมืองชิงสุ่ย สำหรับตาแก่กู่เฉินเป็นคนเจ้าอารมณ์ คงไม่ใช่ความคิดที่ดีหากจะพา NPCคนนี้ไปพบ บางทีเขาอาจจะปฏิเสธ NPC เด็กสาวตัวน้อยพร้อมกับไล่เธอออกไป
