ดึกสงัด ณ ห้องทำงานของผู้นำวิทยาลัย
ในฐานะอาคารสำนักงานที่มีคนน้อยในช่วงวันสิ้นโลก ห้องที่นี่จึงเป็นหนึ่งในไม่กี่ห้องที่ตกแต่งอย่างดีและสะอาด เพื่อประจบประแจงหลินอัน ทางวิทยาลัยได้จัดให้ ผู้ปลุกพลัง ธาตุน้ำสองสามคนรีบทำความสะอาด และนำอาหารต่างๆ มาส่งให้
ในห้องมีคนห้าคน…เวินหย่านั่งบนโซฟาหน้าซีดเผือด, จางเถี่ยและอันจิ่งเทียนนั่งไขว่ห้างกินผลไม้, หลิวซื่อหมิง นั่งบนโซฟากว้างอย่างระมัดระวัง
จางเถี่ยกลืนแอปเปิ้ลครึ่งลูกเข้าไปในคำเดียว ลูบหน้าผากมองไปยังหลินอันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังหลังโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานี
“หัวหน้าหลิน ท่านว่าถ้าท่านไม่ลงมือ ไอ้หนูหวงไห่เทานั่นจะตบตัวเองตายจริงๆ เหรอ!?”
หลังจากที่หวงไห่เทาเอ่ยปากขอให้หลินอันและคนอื่นๆ อยู่ต่อ เรื่องราวหลังจากนั้นหลินอันก็ อาศัยสถานการณ์ให้เป็นประโยชน์ ภายใต้การอ้อนวอนของทุกคนก็ “ถูกบังคับ” ให้กลายเป็นผู้ควบคุมสูงสุดของวิทยาลัย ไม่เพียงเท่านั้น ทุกคนในวิทยาลัยเมื่อเห็นเขาตกลง อารมณ์ที่สิ้นหวังในตอนแรกก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง ฉลองกันทั้งคืน
หลินอันหัวเราะอย่างอดไม่ได้ พยักหน้า
“ไอ้หนูนั่นนิสัยไม่เลว ดีกว่าลุงของมันเยอะ แค่ซื่อไปหน่อย แต่ก็นับว่าเป็นเ