ลับรีบวิ่งตรงไปยัง เยว่เอ๋อในเวลานี้พลังชีวิตของเยว่เอ๋อลดลงไปบ้าง แต่เธอก็ยังคงใช้รูปแบบการเคลื่อนไหวในเกมเพื่อแยกตัวเองออกจากเหลือมขาวเกล็ดมรณะ ซึ่งเยว่เอ๋อเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้นานหว๋อเปิ่นซานเหลียงจ้องมองมาที่เย่ฮวา ด้วยแววตาอาฆาต: “อีเย่กู่โจว! แกกล้ามากที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับวิหารสังหารของเราซ้าแล้วซ้าเล่า สักวันไม่ช้าก็เร็ววิหารสังหารจะทำให้แกต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส!”“มันพล่ามอะไร?”กวาจื่อ มองมาที่เขาด้วยสีหน้าฉงนและถามว่า “พี่ชายนายเห็นไหมว่ากำลังจะมีคนบิน?”เย่ฮวา ยักไหล่โดยไม่พูดอะไร ระหว่างที่จ้องไปยังหว๋อเปิ่นซานเหลียงหว๋อเปิ่นซานเหลียงใบหน้าเขียวคล้า: “สุภาพบุรุษแก้แค้นสิบปีก็ไม่สาย สักวันพวกแกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ! ”กวาจื่อ พูดด้วยรอยยิ้ม: ” งั้นก็พยายามเข้าล่ะ!”จากนั้นกวาจื่อก็ส่งข้อความกระซิบหาเขา “เย่ฮวา เดินหลบไปด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงสกิลพุ่งของอัศวินทั้งสองเราจะฆ่านักดาบสองคนก่อน!”เมื่อได้รับรู้ความตั้งใจของกวาจื่อ เขาก็รีบฉีกจากหว๋อเปิ่นซานเหลียงและผู้เล่นอัศวินอีกคนที่กำลังโน้มตัวไปข้างหน้า นี่คือท่าทางเตรียมทำการปลดปล่อยสกิลพุ่ง สกิลพุ่งของอัศวินใช้ระยะเวลาในการชาร์จประมาณ1วินาทีดังนั้นมันจึงมีช่วงเวลาให้หลีกเลี่ยงตราบใดที่เคลื่อนไปในตำแหน่งทิศทางที่ถูกต้อง“MISS”“MISS”อักษรคำว่าMISSลอยอยู่บนศีรษะของเย่ฮวา กวาจื่อพอเห็นเขาสามารถหลบสกิลของอัศวินได้ ก็ถึงกับยกน
