ู่จื่อหาน มองมาที่เย่ฮวา เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม: “ในเมื่อ กวาจื่อมีเสื้อคลุมโลหะดำใส่แล้ว แล้วเราก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้ แต่ยังมีสมาชิกภายในกิลด์ของเธอที่ยังต้องการใช้มัน ต่อให้พวกเธอยกให้เรา เราก็คงทำได้แค่เอาไปขาย ”มู่จื่อหาน พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “งั้นเสื้อคลุมตัวนี้ฉันจะรับเอาไว้ แต่ฉันไม่สามารถปล่อยให้พวกนายถูกเอาเปรียบปัจจุบันราคาของอุปกรณ์ประเภทเสื้อคลุมโลหะดำอยู่ที่ราวๆ10เหรียญทอง เราจะนำเงินมาแบ่งเท่าๆกัน โดยที่ฉันจะให้พวกนาย5เหรียญทองแล้วเราถึงจะยอมรับอุปกรณ์ชิ้นนี้ตกลงไหม ? ”เขาส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วพูดว่า “เธอพูดเองไม่ใช่เหรอว่าพวกเราเป็นเพื่อนกัน นอกจากนี้พวกเธอยังช่วยปกป้องพวกเราจากวิหารสังหาร … ”“อย่าพูดแบบนั้นสิ~”เยว่เอ๋อ รีบขัดจังหวะคำพูดของเย่ฮวา : “สองเรื่องนี้มันแตกต่างกัน ที่เราจัดการกับผู้เล่นจากวิหารสังหารเพราะไม่ต้องการให้พวกเขาแย่งบอส ในเมื่อมันเป็นของนายก็ต้องเป็นของนาย กิลด์เยว่หานเหมิงเราไม่คิดจะใช้ประโยชน์จากเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ ถ้านายกล้าปฏิเสธอีกฉันจะโพสต์รูปที่พวกเราทานอาหารในฟอรัมแล้วเขียนหัวข้อว่า “อีเย่กู่โจวถูกเชิญมาทานอาหารโดยต้านเซ่อปิงหลี่” ถึงแม้ว่าสาวน้อยอย่างฉันจะถูกมองไม่ดีที่เป็นฝ่ายชวนชายหนุ่มมาทานข้าว แต่นี่คงพอจะทำให้นายคิดใหม่จริงมั้ย ”เขารีบคว้าถุงเงินที่โยนมาจากเยว่เอ๋อ ขณะที่มุมปากกระตุกรัวๆ เฉียนจื่อพ่าวโม่และต้านเซ่อปิงหลี่ถูกขนานนามว
