ไป! แล้วแบบนี้จะสู้ได้ยังไง!!เขาหันหน้าไปมอง มู่จื่อหาน โดยต้องการจะถามว่าตนเองควรทำยังไงต่อ ให้ต้านทานทั้งสี่คนหรือไล่ตามเจียวเยี่ยนยวี่ตี้แต่หลังจากที่หันไป เขาก็ได้เห็นมุมปากของ มู่จื่อหานยกขึ้นเบาๆ จากนั้นสายลมก็กวาดผ่านเส้นผมบนใบหน้าที่งดงาม ภายใต้รอยยิ้มที่ดูแคลนและความภาคภูมิใจนี้มันทำให้หัวใจเขา “เต้นรัว!”วินาทีต่อมา มู่จื่อหาน ก็หายไปอีกครั้ง เธอได้พุ่งตรงไปยังเจียวเยี่ยนยวี่ตี้ ทันทีที่เธอเคลื่อนผ่าน ร่างของเจียวเยี่ยนยวี่ตี้ก็กลายเป็นลำแสงสีขาวพุ่งหายไปในเวลานั้นเองการโจมตีของผู้เล่นเกราะหนักทั้งสี่ก็จู่โจมออกมาอีกครั้ง แต่ในเวลาเดียวกันก็ได้มี ประกายหอกสีน้าเงินปรากฏขึ้น หอกนั้นปลดปล่อยคลื่นความเย็นที่มีสัญลักษณ์เป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวปะทะใส่ผู้เล่นทั้งสี่คนทำให้โจมตีพวกเขาหยุดชะงักลงทันที จากนั้นร่างกายของพวกเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยน้าแข็งก่อนจะแข็งทื่อ“ฉั้ววว~”เขารู้ว่าตนไม่ได้ถูกโจมตีจากด้านหลัง และเมื่อลองสังเกตก็พบว่า ใกล้ๆ กับนักธนู ร่างของกวาจื่อไปปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของอีกฝ่าย ก่อนเขาจะใช้สกิลโจมตีออกมาเป้าหมายที่ถูกลอบโจมตีจากด้านหลังเดิมทีก็ได้รับความเสียหายมากอยู่แล้ว แต่นี่ยังติดคริติคอลไปเต็มๆ ส่งผลให้ชีวิตนักธนูจบสิ้นลงในพริบตากวาจื่อ มองไปยัง จื้อลี่ชาวฉุนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าก่อนที่เขาจะพูดว่า: “นายคงคิดว่าฉันจะใช้กลยุทธจากตำราเก่าๆมุ่งเป้าไปที่นักบวชสินะ ? เสี
