้าคำนวณตามเวลาพวกเขาอาจจะมุ่งหน้ามายังแผนที่ชั้นแรก ”เยว่เอ๋อ บ่นพึมพำ: ” กวาจื่อ ลากงูสีชาดไปที่รูในแผนที่ชั้นแรกแล้ว คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะลงมาในหลุม ถึงต่อให้เข้ามาได้มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะลงถึงพื้นด้วยจำนวนคนทั้งหมด พวกเขาจำเป็นจะต้องสลับกันโจมตีงูสีชาด เพราะการลงมาที่นี่ทั้งๆที่มีความแข็งแกร่งไม่พอก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว อีกอย่างกว่าจะมาถึงแผนที่นี้ได้ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 20 นาที ในการวิ่งจากเมืองชิงสุ่ย ดังนั้นพวกเขาคงไม่รอให้ผู้เล่นที่ถูกฆ่ามุ่งหน้ามาใหม่ มั่นใจได้เลยว่าคนที่เข้ามาในแผนที่ชั้นสองจะต้องเป็นผู้เล่นหลักที่ได้รับการว่าจ้างจากจื้อลี่ชาวฉุน เท่ากับไม่มีหัวหน้า และสมาชิกในกิลด์ของพวกเขาทั้งหมดก็มีน้อยกว่า 50 คน กว่าจะมาถึงแผนที่ชั้นสามแห่งนี้ได้ก็คงเหลือคนไม่เท่าไหร่ ตราบใดที่พวกเราทั้งสี่คนร่วมมือกันก็สามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้ไม่ยาก ”กวาจื่อ หัวเราะ: “ฉันไม่สนใจเรื่องนี้ แต่ฉันรู้สึกละอายใจที่ลากพวกเธอมาเกี่ยวข้อง”มู่จื่อหาน หันกลับมามองที่พวกเขาด้วยดวงตาอันงดงามราวกับอัญมณีสีดำ ระหว่างที่ยิ้มก็ได้พูดขึ้นเบาๆ :“พวกนายไม่ต้องกังวลเรื่องผู้เล่นจากวิหารสังหารเข้ามาในแผนที่ การที่มีคนเข้ามาจำนวนมากอาจทำให้ค้นพบภารกิจ เมื่อมีคนพบภารกิจจริงๆ ย่อมต้องมาล่าบอสดังนั้นต่อให้พวกนายถอนตัวจากไป ภารกิจก็ยังสำเร็จลุล่วง ”เขายิ้มแล้วพูดกับมู่จื่อหาน: “ยังไงก็ขอบคุณจริงๆ”
