ของเกมต้องรู้มากเป็นธรรมดา แล้วก็อีกอย่างนะ อย่าเรียกชื่อเต็มของฉัน ”“แค่กๆ เราไม่ควรที่จะเรียกงั้นหรอ” เย่ฮวาถึงกับสำลักหนานกงเยว่เอ๋อ หัวเราะเบาๆ : “จริงๆมันก็ไม่แปลกอะไร ผู้เล่นส่วนใหญ่ในกลุ่มเยว่หานเหมิง ก็เรียกฉันแบบนี้เช่นเดียวกับเพื่อนๆ ในเกมที่รู้จักกัน แต่เราจะเรียกกันเฉพาะชื่อต้น เพราะการเรียกชื่อเต็มถือเป็นข้อห้ามอย่างร้ายแรง เราไม่ควรเปิดเผยข้อมูลจริงส่วนตัวในที่สาธารณะ ”“เยว่เอ๋อ!” กวาจื่อ เกาหัวแหะๆ“เสนอหน้า!”หนานกงเยว่เอ๋อ จ้องกวาจื่อ: “ใครพูดกับนายมิทราบ!”กวาจื่อ คอยตามประกบหนานกงเยว่เอ๋อตลอดทางดังนั้นกวาจื่อจึงมักจะคิดหัวข้อสนทนามาชวนคุยอยู่เสมอแม้ว่า หนานกงเยว่เอ๋อ จะไม่ได้พูดอะไร แต่เขาสามารถเห็นได้จากแววตาของเธอที่ใช้มอง มันแฝงไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ 3%, ทำอะไรไม่ถูก 7% และที่เหลือ90% ล้วนเป็นความรู้สึกดูถูกหนานกงเยว่เอ๋อ ก้าวไปข้างหน้าและหัวเราะเบาๆ :“เย่ฮวา ด้วยเหตุผลข้อนี้ นายจึงไม่ควรเรียกชื่อเต็มของฉันเว้นแต่ว่าในอนาคตนายจะ…?”มุมปากเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า: “ตกลง…ฉันเข้าใจแล้ว…. ”มู่จื่อหาน ก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้มว่า:“อย่ามัวชักช้าเรารีบไปทำภารกิจเถอะ”“โอ้!” เยว่เอ๋อ ขานรับ พร้อมกับวิ่งตามมู่จื่อหานไปเมื่อก้าวขาออกไปแล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอีกต่อไปภารกิจคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ช่วงแรกภารกิจจะส่งผลอย่างมากต่ออนาคต และบอสก็สามารถช่วยยกร
