“เย่ฮวา ทำไมนายถึงเลเวล 18 เร็วแบบนี้ล่ะ ตอนนี้ฉันยังเลเวล 17 เอง แถมค่าประสบการณ์เพิ่งจะสะสมได้31% นายรอฉันด้วยสิ!” กวาจื่อ บ่นระหว่างที่ฆ่างูสีชาดเย่ฮวา กราชับดาบยาวที่เต็มไปด้วยเลือดของงูในมือแล้วพูดว่า “ตอนที่ฉันฆ่าแม่ทัพอันเดดทำให้ได้รับค่าประสบการณ์มาจำนวนมากมาย ตอนนั้นฉันก็เกือบจะเลเวล 18 แล้ว ขอแค่ฆ่างูสีชาดสักสองสามตัวได้รับค่าประสบการณ์อีกนิดหน่อยฉันก็อัพแล้ว”กวาจื่อ เกาหัวด้วยความเซ็ง: “ลืมมันไปเถอะ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย ภารกิจของเราดูเหมือนคงต้องพักไว้ชั่วคราว ถึงจะได้รับโลหิตอันเดดมาจากแม่ทัพอันเดดแล้วก็ตาม แต่พวกผู้เล่นจากวิหารสังหารคงพลิกป่าแห่งอันเดดแล้ว ดังนั้นเราคงยังกลับไปที่นั่นไม่ได้ อีกอย่างไม่มีแม่ทัพอันเดดตัวที่สองแล้วเราจะไปหาหัวใจโครงกระดูกจากไหน ”กวาจื่อ เหมือนจะรู้สึกเบื่อก็เลยหาเรื่องอะไรมาคุยกับเขา ซึ่งเป็นแบบนี้อยู่เวลานาน ถ้าพิจารณาจากเบาะแสของภารกิจ คิดว่ามันน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับชื่อ จึงพูดออกไปว่า “แม่ทัพอันเดด มีคำว่าอันเดดซึ่งดรอปโลหิตอันเดด และในป่าอันเดด ก็เต็มไปด้วยมอนสเตอร์โครงกระดูกดูจากชื่อ หัวใจโครงกระดูก เราควรต้องหาเบาะแสจากโครงกระดูก แต่พวกเราอยู่ในป่าแห่งอันเดดมานานมีโครงกระดูกหลายร้อยตัวที่ถูกพวกเราฆ่าตาย ถ้าหากคำนวณจากความยากของภารกิจแม้ว่าอัตราการดรอปจะน้อยแต่มันก็ต้องดรอปบ้าง ดังนั้น ฉันคิดว่าเราควรหาแผนที่ที่มีบางอย่างเกี่ย
