เคยดังผ่านเข้ามาในหูของเย่ฮวา และในที่สุดเขาก็เห็นว่าเจ้าของร่างสองคนนี้เป็นใคร นี่ไม่ใช่ มู่จื่อหานกับหนานกงเยว่เอ๋อหรอกเหรอ!สายตาของ กวาจื่อ มีการตอบสนองรวดเร็ว เขารีบยกไม้ยกมือโบกทักทาย มู่จื่อหาน และ หนานกงเยว่เอ๋อ: “ได้พบสองสาวงามที่นี่ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ~”หนานกงเยว่เอ๋อ วิ่งตรงเข้ามาข้างหน้าแล้วพูดว่า:“เย่ฮวาสุดหล่อ, นี่คงเป็นเพราะชะตาลิขิต, เราถึงได้มาพบกันอีกครั้ง”เย่ฮวา ยิ้มและพูดว่า “ใช่ มันช่างบังเอิญจริงๆ”มู่จื่อหาน ถามว่า: “พวกนายพบที่นี่ได้ยังไง”กวาจื่อ รีบเสนอหน้าตอบ “จริงๆพวกเรากำลังเก็บเลเวลในป่าแห่งอันเดด แต่เราดันไปเจอกับหัวหน้าของกิลด์วิหารสังหาร เพราะความขัดแย้งที่หมู่บ้านผู้เล่นใหม่ในอดีต ใครจะไปนึกว่าเขาจะขนคนยกแก๊งค์มาล้างแค้นเราก็เลยต้องหนีมายังป่างูเขียวชั่วคราว และก็ได้พบกับแผนที่ลับ ”“แค่กๆ” เขากระแอมสองครั้ง เพื่อไม่ให้กวาจื่อพูดมากกวาจื่อ เจ้าหมอนี่ช่างเข้าใจพูดนักนะ จริงๆ แล้วพวกเราควรจะบอกว่าเป็นเพราะเราสร้างความไม่พอใจให้กับวิหารสังหาร โดยการที่เรากำจัดพวกเขาแล้วทำการแย่งบอสในป่าแห่งอันเดด ในที่สุดก็ถูกไล่ล่าโดยผู้เล่นทั้งหมดจากวิหารสังหาร ต้องหนีหัวซุกหัวซุน จนได้มาพบกับแผนที่ลับ แต่เจ้า กวาจื่อ พูดราวกับว่าพวกวิหารสังหารเป็นฝ่ายรังแกทางนี้ซะอย่างนั้นหนานกงเยว่เอ๋อ หัวเราะออกมาเล็กน้อย : “พวกเรารู้เรื่องเกี่ยวกับแม่ทัพอันเดดและสิ่งที่เกิดขึ