มด้วยความรู้สึกผิด : “ฉันดีใจจริงๆที่เฉียนจื่อพ่าวโม่ผู้เล่นชั้นแนวหน้ายินดีให้ความช่วยเหลือ แต่ฉันไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว ยังไงฉันต้องขอบคุณสำหรับความปรารถนาดี แต่นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการในอนาคตเมื่อฉันเปลี่ยนใจฉันจะรีบไปหาเธอ”หนานกงเยว่เอ๋อบ่นพึมพำ : “ถึงจะน่าเสียดาย แต่ฉันก็ชอบความมุ่งมั่นของนาย~”กวาจื่อ เห็นใบหน้ามุมน่ารักของหนานกงเยว่เอ๋อ ที่แสดงออก เขาก็ยกนิ้วขึ้น: ” เย่ฮวา นายมันใช้ได้!”เขาได้แต่ยักไหล่โดยไม่ได้พูดใดๆ ต่อ ก่อนที่มู่จื่อหานจะพูดขึ้นว่า: “จากนี้ไปฉันจะไม่เซ้าซี้ชวนนายอีก แต่เราก็ยังยืนยันในคำเดิม ตอนนี้พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้ว ถ้าหากมีอะไรที่ฉันพอช่วยได้ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ”เย่ฮวา พยักหน้า: “ขอบใจนะ”ในเวลานี้ หนานกงเยว่เอ๋อ ก็พูดออกมาว่า: ” พวกนายได้รับภารกิจตอนก้าวเข้ามาในแผนที่นี้หรือเปล่า?”เย่ฮวาและกวาจื่อ ถึงกับสะดุ้ง: “มีภารกิจด้วยเหรอ?”หนานกงเยว่เอ๋อ เปิดปากของเธอแล้วพูดว่า “ไม่รู้ว่าพวกนายเห็นหินตรงนั้นหรือยัง ครั้งแรกที่ฉันเข้ามาในแผนลับแห่งนี้ ถ้าพวกนายลองสังเกตดีๆก็จะเห็นแผ่นศิลาที่ฝังอยู่ในผิวดินที่เผยออกมาให้เห็นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นซึ่งพวกนายสามารถรับภารกิจได้จากหินก้อนนั้น! ”พวกเขาทั้งคู่หันมามองหน้ากัน: “เยี่ยม! มีภารกิจ!”หนานกงเยว่เอ๋อ พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “พวกนายไปรับภาระก่อนเถอะ เราจะรอพวกนายอยู่ที่นี่ แล้วเราค่อยทำภารกิจไปด้ว
