แม้แต่จะหยุดพักหายใจ สำหรับกวาจื่อที่เป็นนักฆ่าย่อมเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว เขาจึงวิ่งนำหน้าเย่ฮวา แต่ทางด้านวิหารสังหารก็มีนักฆ่าและนักธนูซึ่งทั้งสองอาชีพนี้ต่างก็เป็นพวกสายเกราะเบาเช่นเดียวกันความเร็วของผู้เล่นจึงถูกจำกัด ตามค่าคุณสมบัติและเลเวลในหลิงเกิง ซึ่งเลเวลของเย่ฮวาสูงกว่านักธนูและนักฆ่าของอีกฝ่าย ดังนั้นความเร็วในการเคลื่อนไหวจึงไม่ถือว่าช้าเกินไป แต่มันก็เริ่มทำให้เขานึกเสียใจที่ไม่ยอมเลือกเกราะเบากวาจื่อ ส่งข้อความหาเย่ฮวาในขณะที่วิ่ง “เย่ฮวา, ฉันเพิ่งดูแผนที่ขนาดใหญ่ มันมีแผนที่ที่เรียกว่า ป่างูเขียวที่ตั้งอยู่ทิศตะวันตก ภูมิประเทศในบริเวณนั้นสลับซับซ้อนมาก เราสามารถใช้ที่นั่นซ่อนตัว บางทีเราอาจจะหนีรอดจากการตามล่า ”ในเวลานี้แบบนี้ยังจะมีตัวเลือกอื่น นอกจากฟังความเห็นของกวาจื่อซะที่ไหน ?เขาส่งข้อความตอบกลับ: “ถ้างั้นพวกเราก็ไปที่ป่างูเขียว ว่าแต่เลเวลมอนสเตอร์ที่นั้นคงไม่สูงเกินไปใช่ไหม?”“บางตัวเป็นมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่า 20 แต่ด้วยค่าสเตตัสปัจจุบันของเราก็ถือว่าพอมีโอกาสรอดชีวิตค่อนข้างสูง ฉันว่าพวกเราไปหาที่ซ่อนตัวดีๆเพื่อออฟไลน์หลีกเลี่ยงหายนะนี้ก่อน ”“ก็ดี!”หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ได้เปลี่ยนเส้นทางหลบหนี ในเวลานี้นักฆ่าและนักธนูที่อยู่ด้านหลังอยู่ห่างเป็นระยะทางสี่สิบหรือห้าสิบเมตร เท่าที่ตรวจสอบข้อมูลมาการโจมตีของนักธนูอยู่ที่ 30 เมตร ไม่งั้นพวกนั้นคงสอยพวกเขาแล้ว ดังนั้