่บนแผนที่ย่อกวาจื่อและเขา กลับมาที่พุ่มไม้อย่างเงียบๆ เปิดช่องว่างเล็กๆ เพื่อตรวจสอบสถานะของพวกเขาทั้งสามและพูดว่า: ” เย่ฮวา สามคนนั้นคือคนที่หาเรื่องนายในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่งั้นเหรอ ?”เย่ฮวา พยักหน้า: “ฉันโดนพวกเขาขู่กรรโชกหลังจากฆ่าบอสในหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ พอปฏิเสธพวกเขาก็คิดจะแย่งอุปกรณ์ของฉันแล้วลงมือโจมตี ฉันก็เลยฆ่าอัศวินและนักฆ่า”กวาจื่อ พูดว่า “ดูเหมือนฉันจะรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ~”“นายรู้ด้วยงั้นหรอ” ฉันถามด้วยความประหลาดใจ“มากกว่ารู้ซะด้วยซ้า ~”กวาจื่อ ชี้ไปที่จื้อลี่ชาวฉุน: “จื้อลี่ชาวฉุนชื่อว่าติงจื่อเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับเราเป็นรุ่นน้องอยู่ปีสามและเป็นลูกชายของประธานฉิงเฟิงกรุ๊ป มีทรัพย์สินมูลค่ามากกว่า 4 พันล้านไม่คิดมาก่อนเลยว่านายจะมีเรื่องกับเจ้าเด็กนั่น การทำให้เขาโกรธเคือง คงไม่จบเรื่องง่ายๆ ”เขายิ้มขึ้น: “ช่างหัวมันสิ ในมหาลัยฉันไม่รู้จักเขา เขาเองก็ไม่รู้จักฉัน ฉันไม่ได้ไปมหาลัยบ่อยนัก อีกอย่างมหาลัยก็ออกจะใหญ่โต แทบจะไม่มีโอกาสได้พบเขา~ แล้วสองคนนั่นที่อยู่ข้างๆล่ะ?”“หว๋อเปิ่นซานเหลียง ชื่อว่าหานติง เป็นนักศึกษาเหมือนกัน ที่จริงควรเรียกว่าคนคุ้มกันหรือสมุนผู้ช่วยของติงจื่อจะดีกว่า ก่อนหน้านี้เขาเดินเตะฝุ่นอยู่ข้างถนน เป็นเวลาหลายปี ต่อมาก็ได้มาทำงานรับใช้ติงจื่อ ” กวาจื่อ พูดกระซิบเบาๆ“ไม่น่าแปลกใจเลย ว่าทำไมเขาถึงได้ดูเหมือนคนอายุ30 ปี ”กวาจื่อ ยิ้มอย่า
