่าเกมนี้สามารถทำออกมางดงามไร้ที่ตินอกจาก มู่จื่อหาน แล้วยังมีผู้เล่นหญิงเผ่าเอลฟ์อีกคนหนึ่งตามมาด้วย เธอเหมือนจะเล่นอาชีพนักธนูแต่พวกเขาก็รับรู้ได้อย่างรวดเร็วว่านั่นคือ หนานกง เยว่เอ๋อมู่จื่อหาน จ้องมองมายัง ID เหนือศีรษะของทุกคนพอเธอได้พบเย่ฮวาแล้วก็เดินตรงเข้ามา สร้างความอิจฉาริษยาให้กับผู้เล่นที่อยู่รอบๆตัว จนมันทำให้เขาสับสนมึนงงเล็กน้อย“คุณมาเร็วจัง ~”มาถึง มู่จื่อหาน ก็ยื่นมือเรียวเล็กออกมา พร้อมกับเอ่ยว่า : “แล้วหอกไผ่โหลิตของฉันล่ะ?”เย่ฮวาหยิบหอกไผ่โลหิตออกจากกระเป๋าสัมภาระสะพายหลัง แล้วส่งมอบมันให้กับ มู่จื่อหาน : “นี่คือหอกของคุณ ลองตรวจสอบดู”เห็นแบบนั้น มู่จื่อหาน ก็จ้องไปที่ หอกไผ่โลหิตต่อจากนั้นเธอก็สวมใส่มันโดยตรง ก่อนจะมองมาที่เขาและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกจากเมืองก่อนตอนนี้เลเวลฉันใกล้จะ 16 แล้ว คงต้องพยายามให้มากยิ่งขึ้น”” งั้นเหรอ~”ในเวลานี้ หนานกงเยว่เอ๋อ ก็วิ่งไปอ้อมมาข้างๆ มู่จื่อหาน ขยับปากพูดคุยกับมู่จื่อหานเล็กน้อย ก่อนจะหันมาพูดกับเย่ฮวา: “สุดหล่อ, ลาก่อน ~”เขาหัวเราะเหอะๆสองครั้ง ก่อนจะโบกมือแล้วพูดว่า“โชคดี ~”“5555 ~~”ขณะเหลียวมองไปที่แผ่นหลังของสาวสวยทั้งสองคนยามที่พวกเธอเดินจากไป ทันใดนั้นผู้เล่นชายบริเวณโดยรอบทั้งหมด ก็ปลดปล่อยรังสีอำมหิต ทำให้เย่ฮวาต้องตัวสั่นด้วยความหนาวเย็น รู้สึกเหมือนกำลังจะโดนสุนัขตัวผู้รุมขย้าโชคดีที่เย่ฮวาหัวไว จึ
