เป็นอะไร ทำไมถึงกรีดร้องเหมือนหมูโดนเชือด ”” นายนะสิเหมือนหมู! อ่า! หมูอะไรหน้าตาดีขนาดนี้! ”กวาจื่อ พูดต่ออีกว่า ” นายได้ดูกระทู้บนฟอรัมแล้วหรือยัง มีผู้เล่นคนหนึ่งไม่ระบุชื่อ ขายอุปกรณ์โลหะดำ ชื่อว่า หอกไผ่โลหิต~ เป็นหอกโลหะดำ LV.15 หนำซ้ายังมีพลังโจมตีสูงจนน่ากลัว! ”เย่ฮวาถึงกับสำลัก ก่อนจะพูดว่า ” เอิ่ม…คือว่า ฉันเพิ่งฆ่า BOSS ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ก่อนที่จะมานี่ อาวุธโลหะดำชิ้นนั้นฉันเป็นคนตั้งขายมันเอง ”กวาจื่อ มองมาที่เขาด้วยแววตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ” ที่เลเวลนายขึ้นไวเป็นเพราะฆ่า BOSS ได้สินะ!ตอนนี้หอกไผ่โลหิตของนายอยู่ที่ตัวนายหรือเปล่า ? ”เย่ฮวายิ้มและหอกไผ่โลหิตออกมาก่อนจะยื่นไปให้กวาจื่อ อย่างไม่ลังเล เจ้ากวาจื่อก็หยิบหอกไผ่โลหิตไปพร้อมกับเงยหน้ามองเขา ระหว่างสัมผัสมันด้วยมือจากนั้นก็พูดขึ้นว่า : ” มันเป็นหอกที่ยอดเยี่ยมจริงๆนั่นแหละ เสียดายใช้ไม่ได้~ ”ช่วงที่กวาจื่อพูดเขาก็ส่งหอกไผ่โลหิตคืนให้ เขาก็รับหอกกลับมาแล้วพูดว่า ” มันก็แน่อยู่แล้ว ไอเท็มที่ดรอปถ้านายใช้ได้ฉันคงยกมันให้นาย แต่น่าเสียดายอุปกรณ์ที่ดรอปมาไม่สามารถใช้กับนักฆ่าได้ ”กวาจื่อ โบกมือแล้วพูดว่า: “ไม่จำเป็นต้องเสียดายมันหอกโลหะดำ Lv 15 เป็นอุปกรณ์สำหรับผู้เล่นช่วงแรก ฉันแนะนำให้นายรีบปล่อยมันไปโดยเร็ว เพราะยิ่งปล่อยเร็วมันยิ่งมีราคา แต่ว่ามันจะไร้ประโยชน์ในภายหลัง ถึงตอนนั้นคงไม่มีใครต้องการ ”“ฉันรู้
