MB ก็ไม่ถือว่าขาดทุน ที่สำคัญไปกว่านั้นคือการหามิตรสหายซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในเวลานี้เย่ฮวา ตอบกลับไป ” ราคา 1,000 ตกลงฉันขายให้ จะแลกเปลี่ยนที่ไหน ”เฉียนจือเป้ามั่ว ตอบกลับมา ” นายอยู่แถวมณฑลอานฮุยรึเปล่า ? ”“ฉันมาจากเหอเฝย”“เหอเฝยเหรอฉันเหมือนกัน งั้นก็นัดสถานที่แลกเปลี่ยน”“เมื่อไหร่?”“ตอนนี้ฉันกำลังติดภารกิจ ไม่สามารถทิ้งไปได้ งั้นเอาเป็นว่าเราไปเจอกันที่เพียวเซียงโหลวในอีก 2 ชั่วโมง ”“ตกลงตามนั้น!”“เอาละ ไว้เจอกัน”“ไว้เจอกัน~”…หลังจากที่สิ้นสุดการสนทนา เย่ฮวาก็ยังคงฆ่าแมลงซากศพกับกวาจื่อ เวลาเหลือสองชั่วโมงคงจะเพียงพอในการจบภารกิจนี้มอนสเตอร์ถูกฆ่าอย่างต่อเนื่องใน เวลาเดียวกันเขาก็ฝึกการเคลื่อนไหวทำความเข้าใจต่อรายละเอียดรูปแบบของเกม ภายใต้คำแนะนำของกวาจื่อ แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยาก ในการที่จะมีทักษะเหมือนกับกวาจื่อ แต่ตอนนี้เขาก็พอจะเริ่มจับทางได้และสามารถหลบหลีกการโจมตีของมอนสเตอร์ได้บ้างน้าแข็งหนาในฤดูหนาวไม่สามารถละลายได้ในวันเดียว การเคลื่อนไหวในเกมก็ไม่สามารถฝึกฝนได้ในชั่วข้ามคืน ต่อให้รีบร้อนไปก็ใช่ผลดี ดังนั้นจำเป็นจะต้องฝึกฝนอย่างใจเย็นพวกเขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการรวบรวมถุงพิษ 10ชิ้น จากแมลงซากศพ จากนั้นทั้งคู่ก็กลับไปหาถีเอ๋อร์และส่งมอบ ถุงพิษ ให้เขาถีเอ๋อร์ ใช้น้าลายถูบนถุงพิษก่อนจะนำไปโปะไว้ที่ขาของเขา และแล้วในหูของพวกเราก็ได้ยินเสียงระบบแจ้งเตือน ภารกิจสำเร็จ” ระบบแจ
