“ซ่า…ซ่า…”
หลินอันเดินย่างสามขุมเข้าไปในฝูงชน หนอนทรายเบื้องหลังคลานตามอย่างเชื่องช้าหลังทำพันธสัญญา ทุกครั้งที่【โพโทอิ】ขยับตัวจะทิ้งรอยลึกไว้บนพื้น โลหิตไหลนองเป็นทางยาว
เหล่านักศึกษาที่รายล้อมต่างมองหนอนทรายที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับเชื่องเชื่ออย่างน่าประหลาดด้วยใจระทึกขวัญ เพราะความหวาดกลัวที่【โพโทอิ】สร้างไว้นั้นฝังลึกเกินไป การสังหารสองครั้งคร่าชีวิตผู้คนไปแล้วอย่างน้อยเก้าพันหกร้อยกว่าคน ฝูงชนที่หนาแน่นต่างถอยร่นเปิดทางให้ด้วยความยำเกรง
“อสูรร้าย…ถูกสยบแล้วจริงๆ หรือ!?”
ผู้ปลุกพลัง ในชุดคลุมสีดำคนหนึ่งเอ่ยถามราวกับละเมอ จากความสิ้นหวังสู่ความหวัง และมาถึงบัดนี้ ในช่วงเวลายี่สิบนาทีสั้นๆ หัวใจของทุกคนเหมือนได้นั่งรถไฟเหาะตีลังกา
“มัน…”
“ถูกข้าสยบแล้วจริงๆ”
หลินอันพยักหน้าอย่างสงบ พลางส่งยิ้มให้ฝูงชนที่ยังคงกระสับกระส่าย แสงแห่งพันธสัญญาวาบขึ้นบนตัวหนอนทรายแล้วหายไป
จากความเงียบงันด้วยความตื่นตระหนกในตอนแรก กลายเป็นเสียงซุบซิบ และในที่สุดก็มั่นใจว่าหลินอันได้สยบอสูรร้ายแล้วจริงๆ
หลังความเงียบงันชั่วครู่…
พลันบังเกิดเสียงโห่ร้องกึกก้องราวกับคลื่นสึนามิ!
“พวกเรา…รอดแล้ว!”
“พวกเราชนะแล้ว!!”
ผู
