๊ะเมื่อกวาจื่อเห็นเย่ฮวาออกมา เขาก็โบกไม้โบกมือให้ ”ยะฮู่ว~ ตอนนายไม่อยู่ฉันกินเสร็จแล้ว ”เย่ฮวานั่งลงที่โต๊ะอาหาร ขณะไม่อยากจะเชื่อสายตาสิ่งที่เห็นมันช่างน่าเหลือเชื่อ คนอย่างเจ้ากวาจื่อที่ขี้เกียจเหมือนหมู เวลานี้เข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเองเย่ฮวา จึงพูดไปว่า ” วันนี้พระอาทิตย์คงขึ้นจากทิศตะวันตกใช่ไหม ? ”กวาจื่อหัวเราะแล้วพูดว่า ” เพื่อนยาก ฉันมาอาศัยอยู่บ้านนาย ฉันก็ต้องช่วยเหลืออะไรนายบ้าง ไม่งั้นนายคงคิดว่าฉันเป็นตัวไร้ประโยชน์ แบบนั้นก็ถือว่าทำลายชื่อเสียงฉันแย่จริงมั้ย ? ”มุมปากเย่ฮวากระตุกขึ้น พร้อมกับพูดว่า ” เท่าที่รู้จักกันตั้งแต่เล็กจนโต จนอายุปาเข้าไป 20 ใกล้จะขึ้นหลัก 3ฉันก็รู้ว่าชื่อเสียงนายมันไม่มีอะไรจะให้เสีย ”กวาจื่อจ้องมองเขา ” งั้นก็หมายความว่านายคงเข้าใจฉันผิด ? ”เย่ฮวา ยักไหล่แล้วพูดว่า ” ฉันหิวแล้ว กินเสร็จจะกลับไปออนไลน์ต่อ ”กวาจื่อ ก็เป็นแฟนเกมตัวยง พอได้ยินแบบนี้เขาก็รีบยื่นชามข้าวให้ เย่ฮวาผัดผักฝีมือของเจ้ากวาจื่อต้องยอมรับว่ามันยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่มีรสชาติเกลือหรือความเค็มมากเกินไปจนคล้ายกับผัดผักดองหลังจากเมนูนี้แล้ว กวาจื่อก็ทำการเสิร์ฟไข่เจียวใบชาแผ่นเล็กๆ บอกว่ามันเป็นอาหารที่ผสมผสานกับเครื่องดื่มแต่รับรองว่าเขาไม่อ้วกแตกแน่นอน ได้ยินแบบนั้นเย่ฮวาก็หยิบไข่เจียวใบชาขึ้นมาดม เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่ามันกินได้ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า กลิ่นของไข่เจียวใบชามันจะหอ
