ปัก! ~”วินาทีต่อมาเขาก็กระแทกเข้ากับก้านไผ่หนาซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางหลบหนีอย่างจัง เนื่องจากตาไม่ได้มองถนนหนทางอย่างไรก็ตามเขาไม่มีกระจิตกระใจจะมาห่วงความเจ็บปวดที่บริเวณศีรษะ เนื่องจากความสนใจของเย่ฮวามันได้ถูกราชาไผ่โลหิตดึงดูดไป เมื่อราชาไผ่โลหิตที่พยายามโจมตีเลิกไล่ตาม เขาก็มองกลับไปยังตำแหน่งก่อนหน้า ที่อยู่ห่างออกไปอาจเป็นไปได้ว่าขอบเขตระยะทางในการเคลื่อนที่ของBOSS จะมีขีดจำกัด ทำให้ไม่สามารถไล่ตามเป้าหมายเกินขอบเขตที่กำหนด แน่นอนว่าเมื่อเป้าหมายอยู่ห่างเกินขีดจำกัด มันก็สูญเสียสถานะถูกยั่วยุเพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐาน เย่ฮวาจึงกราชับดาบตรงเข้าไป ทันทีที่ก้าวเข้าไปในรัศมีอาณาเขต โจมตีใส่ราชาไผ่โลหิต และราชาไผ่โลหิตก็หันหลังตรงเข้าหาเขา จนเขาต้องรีบถอยอย่างรวดเร็วหลังจากที่พิสูจน์ผลลัพธ์จนได้ข้อสรุป เขาก็ต้องดีใจอย่างมาก เพราะพบโอกาสในการที่จะฆ่า BOSS แต่มันคงต้องใช้เวลานานหน่อยแต่เมื่อมีวิธีในการกำจัด BOSS ด้วยลำพังตัวคนเดียวใครมันจะไปสนใจว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน ?เย่ฮวา ก้าวไปด้านหน้าอีกครั้ง และยืนอยู่ใน ” เส้นอาณาเขต” ราชาไผ่โลหิตที่เพิ่งเดินกลับไปได้ไม่กี่ก้าวมันก็ถูกยั่วยุทำให้ติดสถานะ ก่อนมันจะรีบตรงเข้ามาหาเขาแต่ก่อนที่ราชาไผ่โลหิตจะเข้ามาปราชิดถึงตัว เย่ฮวาก็ถอยออกจากระยะอาณาเขตอย่างรวดเร็ว ทำให้ราชาไผ่โลหิตสูญเสียสถานะยั่วยุ และเดินหันหลังกลับไปในเวลานี้เย่ฮวารีบก
