ตอนที่ 465 ไตร่ตรอง
เมื่อคิดเช่นนี้ อารมณ์ของจางซิ่วเอ๋อก็เริ่มดีขึ้น รอยยิ้มพลันปรากฏที่มุมปาก
คุณชายฉินผู้นี้กำลังหลงระเริงอยู่กับจางอวี่หมิน เพียงเพราะเมื่อครู่นางต้องการให้คุณชายฉินปล่อยวางเรื่องราว แต่กลับมีโทสะเสียแทน
ทันใดนั้นเอง จางซิ่วเอ๋อเกิดนึกถึงคุณชายฉิน เขาเดินตามจางอวี่หมินไปอย่างจงใจ
ฮึ่ม เมื่อเป็นเช่นนั้น คุณชายฉินคงจะโยนหินขึ้นฟ้ากระทบเท้าตัวเองเสียแล้ว!
จางซิ่วเอ๋อเลิกสนใจจางอวี่หมินและคุณชายฉิน
จางอวี่หมินมองจางซิ่วเอ๋ออย่างเกรี้ยวกราด โดยในสายตาบ่งบอกว่าอย่าเข้ามายุ่งเรื่องของนางเด็ดขาด
จางซิ่วเอ๋อมองจางอวี่หมินอย่างดูแคลน จางอวี่หมินคิดจริงจังเกินไป และนางไม่ได้คิดเลยว่าตนเองนั้นมีค่าเท่าไร ตอนนี้นางเพียงฝันกลางวันในฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้น
“คุณชายฉิน รีบนั่งลงก่อนเถิด” จางอวี่หมินกล่าวอย่างอบอุ่น
คุณชายฉินเหลือบมองโต๊ะตรงหน้าเห็นได้ชัดว่ามันยังไม่ได้ถูกเช็ดทำความสะอาด เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยและยังไม่ขยับตัว
จางอวี่หมินก้าวไปด้านหน้า นางคิดเหยียดมือออกไปเพื่อดึงแขนเสื้อของคุณชายฉินเอาไว้
