“เป็นเช่นนั้น ท่านไม่ทราบงั้นหรือ? ไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวที่ทราบเรื่องนี้ คนทั้งหมู่บ้านต่างรู้ดี! น่าเสียดายที่จางซิ่วเอ๋อเป็นคนโหวกเหวก นางจึงถูกถอนหมั้นอีกครั้ง! คนเช่นนางสมควรแล้วที่จะถูกถอนหมั้น นางจะไม่สามารถแต่งงานได้ตลอดชีวิต!” จางอวี่หมินกล่าวต่อ
ตวนอู่ขมวดคิ้วและมองจางอวี่หมิน
แม้ตวนอู่จะไม่ชอบจางซิ่วเอ๋อมากนัก แต่เขาก็รู้สึกว่าจางอวี่หมินกล่าวถ้อยคำน่าเกลียดออกมาอย่างโจ่งแจ้งเกินไป เขาอยากจะถามจางอวี่หมินจริง ๆ ว่านางมีสมองหรือไม่
นางคิดว่าการใส่ร้ายจางซิ่วเอ๋อเช่นนี้จะทำให้คุณชายของเขาเหลือบมองนางอย่างนั้นหรือ?
นั่นเป็นเพียงความฝัน!
คุณชายอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ มีเรื่องแบบใดที่เขาไม่เคยพบเจอ? ไม่ต้องพูดถึงวิธีการใส่ร้ายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของจางอวี่หมินในตอนนี้เลย!
“คุณชายฉิน อย่าปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อหลอกลวงท่าน จางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงโสเภณีที่มีความสามารถ ท่านต้องอยู่ให้ห่างจากนางเสีย มิฉะนั้นท่านจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังถูกหลอก”
ขณะที่จางอวี่หมินกล่าว จางซิ่วเอ๋อเดินก้าวเดินเข้ามาจากนอกบ้าน
นางเผยยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
