สมอว่าเมื่อเจ้านายของเขาไม่อยู่ เขาไม่อาจอดทนต่อความลำบากได้หรือไร?
แล้วตวนอู่มาทำอะไรที่นี่? เป็นไปได้หรือไม่ว่าคุณชายฉินจะกลับมาแล้ว?
จางซิ่วเอ๋อคิดไตร่ตรองเรื่องราวในขณะที่รถม้าหยุดลง
ตวนอู่ให้ความช่วยเหลือสุภาพบุรุษหนุ่มในชุดสีม่วงผู้มีท่าทางสูงส่งสง่างามลงจากรถม้า
หลังจากที่คุณชายฉินลงมาจากรถ เขาก็ยืนพร้อมกับเอามือไพล่หลัง ก่อนจะหันมองสภาพแวดล้อมโดยรอบ
จากนั้นจึงเดินเข้ามาด้านใน
ในขณะนี้สายตาของทุกคนไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากท่วงท่าการเคลื่อนไหวที่สง่างามของคุณชายฉิน
คุณชายฉินยกยิ้มที่มุมปาก เขาเหลือบมองไปรอบ ๆ อยู่นาน สุดท้ายสายตาจึงหยุดลงที่จางซิ่วเอ๋อ “ไม่ได้พบเจอกันเสียนาน”
ช่วงเวลาที่เห็นว่าเป็นคุณชายฉิน จางซิ่วเอ๋อก็ตกใจไปชั่วขณะ “ท่านกลับมาแล้วหรือ?”
“อะไรกัน? เจ้าไม่ยินดีรึ?” คุณชายฉินเม้มริมฝีปาก ก่อนจะยกยิ้มราวกับจิ้งจอก
จางซิ่วเอ๋อหัวเราะ “จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าเพียงแปลกใจเท่านั้น”
คุณชายฉินเหลือบมองตวนอู่
ขณะนี้เองที่ตวนอู่หยิบกล่องออกมาจากแขนเสื้อของเขาแล้วยื่นมันให้จางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อประหลาดใจเล็กน้อย “มันคือสิ่งใด?”
คุณชายฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เป็นวันที่เจ้าย้ายเข้า
