รำคาญไม่น้อย
รุ่ยเซียงกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าจะไปอิจฉาอะไรกัน? นางก็แค่ขายตัวจนมีเงิน! มันจะมีอะไรน่าภูมิใจนัก!”
จางซิ่วเอ๋อกลอกตาไปมาเมื่อได้ยินเช่นนี้ “เจ้าไม่ต้องสนใจว่าข้าจะหาเงินอย่างไร แต่สิ่งที่ข้ารู้เกี่ยวกับเจ้าคือต่อให้ติดตามสามีเจ้าไปขายตัว เจ้าก็ไม่มีทางได้เงิน!!”
รุ่ยเซียงรู้สึกอับอายเล็กน้อยเมื่อจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้
รุ่ยเซียงอยากจะด่าตอบโต้บางในเวลานี้ แต่เรื่องที่จางซิ่วเอ๋อจะสร้างบ้านใหม่กำลังก่อกวนจิตใจของนางอยู่
แม้จางซิ่วเอ๋อจะถูกถอนหมั้น แต่จางซิ่วเอ๋อก็มีที่ทางของตนเองเช่นกัน
ในเรื่องนี้นางไม่สามารถเปรียบเทียบกับจางซิ่วเอ๋อได้เลย และนางก็ถูกจางซิ่วเอ๋อทิ้งห่างโดยไม่เห็นฝุ่น
ในที่สุดรุ่ยเซียงก็ต้องพ่ายแพ้ไปอย่างงุนงง
นางไม่ทราบว่ามันเป็นความขุ่นเคืองหรือความอิจฉา จางซิ่วเอ๋อไม่อาจเทียบเท่ากับนางได้เลย แต่เหตุใดจึงมีชีวิตที่ดีกว่าเช่นนี้?
ไม่ต้องกล่าวถึงอารมณ์ที่ซับซ้อนของรุ่ยเซียง
ไม่นานสิ่งนี้ก็เกิดขึ้น และทุกคนในหมู่บ้านจึงรับรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังจะสร้างบ้าน
ในคราวแรกบางคนคิดว่าจางซิ่วเอ๋อเพียงกล่าวโป้ปด เช่นนี้จึงไปที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านซ่งเพื่อสอบถาม
และผู้ใหญ่บ้านซ่งก็ให้ใ
