นางยังคาดหวังว่าจะมีหลานอีก
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของนางก็พลันสดใส นี่คือเด็กชาย! เมื่อได้รับการจัดแบ่งที่ดิน ครอบครัวของนางก็จะมีที่ดินเพิ่มขึ้น!
เสียงกระแอมไอของผู้ใหญ่บ้านซ่งดังออกมาจากด้านนอก “แล้วตอนนี้ยังจะจัดการให้เด็กหญิงอยู่ในผังตระกูลของจางซิ่วเอ๋ออยู่หรือไม่?”
จางซิ่วเอ๋อเท่านั้นที่ทราบว่าแม่เฒ่าจางจะต้องพาผู้ใหญ่บ้านซ่งมาที่นี่
แม้แม่เฒ่าจางไม่ต้องการจะฆ่าเด็กแล้ว แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ต้องการจะทิ้งเด็กไว้กับแม่เฒ่าจาง
แม่โจวมองจางซิ่วเอ๋ออย่างสงสัย
จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างอบอุ่น “ท่านแม่ ซื่อหยายังคงเป็นบุตรีของท่าน แต่นางเพียงต้องติดตามข้าในนาม และนางจะไม่ถูกขายในราคาต่ำเหมือนกับพี่สาวของนางในอนาคต”
เมื่อแม่เฒ่าจางได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของนางพลันเย็นชา “แล้วข้าล่ะ?”
จางซิ่วเอ๋อหรี่ตาลงและไม่สนใจแม่เฒ่าจาง
แม่โจวเข้าใจเรื่องราวในทันที “ข้าเชื่อเจ้า!”
จางซิ่วเอ๋อเดินออกจากห้องและเดินเข้าไปในห้องของแม่เฒ่าจาง
จางอวี่หมินกำลังนั่งเย็บปักถักร้อยอยู่ ฝีมือของจางอวี่หมินไม่ค่อยดี อีกทั้งไม่อยากเป็นที่โดดเด่นอะไร ดังนั้นยามว่างไม่มีอะไรทำจึงเล่นเช่นนี้
