จางซิ่วเอ๋อถึงกับโกรธจัดเมื่อได้ยินเช่นกัน “ข้าไม่ได้กล่าวไร้สาระ ข้ากล่าวในสิ่งที่ข้าเห็น! อย่างน้อยตอนที่แม่ของข้าตั้งท้องน้องชาย ข้าก็ยกอาหารและเครื่องดื่มรสเลิศไม่เคย ยขาด ข้าแค่หวังว่าแม่ของข้าจะคลอดบุตรได้อย่างราบรื่น ข้าไม่เคยคิดจะทำร้ายท่านแม่ แต่มีบางคนที่แสดงอาการชัดเจน อยากจะกำจัดลูกของแม่ข้าอย่างออกนอกหน้า! และยังคิดทำให้พ่อข ข้าเป็นคนไร้ทายาท!”
เมื่อได้ยินคำเตือนของจางซิ่วเอ๋อ ความทรงจำที่ไม่ดีก็ผุดขึ้นมาในศีรษะของจางต้าหู
คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น ก่อนจะมองจางต้าเหอและกล่าวว่า “พี่สาม ภรรยาข้าเพิ่งคลอดบุตร แล้วท่านมายืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร?”
ความจริงก็คือสตรีเพิ่งคลอดลูก การที่ผู้ชายมายืนอยู่ในห้องนี้มันช่างน่าอับอายเพียงใด?
เมื่อสตรีอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอด ห้ามบุรุษคนอื่นเข้ามาในห้องเด็ดขาด!
ใบหน้าของจางต้าเหอเผยสีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย เขาสะบัดแขนเสื้อก่อนจะรีบเดินออกไปทันที
แม่เถามองจางซิ่วเอ๋อด้วยความโกรธเคือง เป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อกล่าวยั่วยุ ไม่เช่นนั้นจะเกิดเรื่องมากมายเช่นนี้หรือ?
