ามรัก
“หลังจากที่แม่ของเจ้าตื่น ให้ถามนางว่ามีน้ำนมหรือไม่ หากไม่มีน้ำนม เจ้าคงต้องซื้อขาหมูหรือปลาจี้อวี๋เพื่อกระตุ้นน้ำนมให้กับแม่ของเจ้า” แม่เฒ่าหลิวกล่าวพร้อมกับมองทารกน้อยทั งสอง
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า ในสมัยโบราณไม่มีนมผง และเด็กทารกควรได้กินนมแม่
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เฒ่าหลิว นางไตร่ตรองอยู่สักครู่ก่อนจะกล่าวว่า “ท่านสามารถจะช่วยดูแลมารดาข้าจนกว่าจะพ้นช่วงพักฟื้นหลังคลอดได้หรือไม่?”
แม่เฒ่าหลิวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น หากดูแลเพียงหนึ่งวันคงจะไม่เป็นไร หากจะให้ดูแลจนพ้นช่วงพักฟื้นหลังคลอด…
จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ “ข้าจะไม่ให้ท่านเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ข้าจะให้ค่าจ้างแก่ท่านวันละสิบเหรียญทองแดง”
เมื่อแม่เฒ่าหลิวได้ยินเช่นนี้ แววตาของนางเปล่งประกาย สิบเหรียญทองทองนั้นไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลย
หลังจากไตร่ตรองเพียงครู่ นางจึงพยักหน้าเห็นด้วย “ตกลง!”
หลังจากตกลงแล้ว แม่เฒ่าหลิวก็ครุ่นคิดในใจว่าคงไม่มีใครในหมู่บ้านนี้ที่ต้องจ้างคนมาดูแลตลอดการพักฟื้นหลังคลอด
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว แม่เฒ่าหลิวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา
เหตุใดนางจึงไม่ให้กำเนิดบุตรสาวที่ดีอย่างจางซิ่วเอ๋อ? ไม่ต้องกล่าวถึงบุตรสาวเลย แม้แต่
