ขาได้ง่าย และยังใกล้บ้านของตระกูลจ้าวด้วย พวกเขาสามารถดูแลซึ่งกันและกันได้
ทั้งยังติดกับป่าผีสิงเช่นกัน หากมีเหตุด่วนอะไรก็ย่อมไม่มีปัญหาที่จะกลับไปยังบ้านผีสิง
“ที่ดินผืนนั้น หากเจ้าซื้อ เจ้าสามารถสร้างบ้านและทำสวนผักได้ เงินเพียงสิบตำลึงก็เพียงพอแล้ว” ผู้ใหญ่บ้านซ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว
ที่ดินเหล่านี้ไม่มีเจ้าของ และมันคือทรัพย์สินของหมู่บ้าน
เมื่อขายที่ดินได้แล้ว เงินจะถูกแบ่งให้แต่ละครัวเรือน
ผู้ใหญ่บ้านซ่งคือหัวหน้าหมู่บ้าน ทุกสิ่งอยู่ในความดูแลของเขา
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าที่ดินผืนนั้นเล็กไปสักหน่อย เมื่อนางคิดไตร่ตรอง เงิน 10 ตำลึงก็เป็นจำนวนไม่น้อยเช่นกัน ทั้งนางยังต้องการสร้างบ้านด้วย แต่อย่างไรแล้วมันก็ไม่ได้เลวร้าย ยนัก ตอนนี้เงินของนางยังไม่เพียงพอ ดังนั้นนางจึงสามารถซื้อสิ่งเหล่านี้ไว้ก่อนได้
จางซิ่วเอ๋อคิดจะรีบซื้อที่ดิน แต่นางก็รู้สึกว่าไม่ควรจะซื้อในฤดูใบไม้ผลินี้ เมื่อทุกคนปลูกสิ่งต่าง ๆ ลงดินแล้ว ใครกันเล่าจะต้องการขายมัน?
แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องรีบร้อนอะไร จางซิ่วเอ๋อบอกผู้ใหญ่บ้านซ่งให้จับตามองสิ่งต่าง ๆ ไว้ และหากใครต้องการจะขายที่นาของพวกเขา ขอให้บอกกล่าวต่อนางด้วย
